Ey yüreğinde ki sevdası özgürlük sevdası olan güzel
Umutların Munzur Nehri
Bakışların şafak gibi aydınlık veren
Gamzelerinden umut çiçekleri açan
İki dudakların arasındaki nefesi
Memleketimin baharı gibi gül kokan
Üzüntünü, kahredici kaygını benimle paylaş ki
Dostlar arasında fitne, fesat çıkaranlara isyanım olsun
Mavi bakışlı, boğazın incisi tarihi şehir İstanbul
Sanırsam, kurulduğundan beri
Böyle bir gün görmedi
Gökten kar yağıyor
Lapa-lapa
Yel esiyor dört bir yandan
Beyoğlu’nda rahatsız edici
Uğultular dinmiyor, hiç dinmiyor
Yine kasketim yok, başım çıplak
Yağan karlar üşüşüyor saçlarıma, içim çok soğudu
İstiklal çok üşüyor, sokaklar titriyor, gün de bulanık
Narin bir gülümsemeydi, yanaklarından asılı kalan
Yarınlara umut bağlayan sıcak yürekleriyle
Gizli ya da alenen yaşadıkları sevdalarıyla
Kimi kendine “vatan bekçisi”
Kimi “özgürlük sevdalısı”
Diyen
Yaşam sevinciyle
Hayat tutunanlar
Doğacak güneşi
Bir daha görmeden
Birkaç kahpe kurşunla
Savruldular sağa-sola, etrafa
Vurgun yiyen denizciler misali
Can acısıyla yığılıp kaldılar, oldukları yerde feryatlarla
Tüm dertleri kederimden daha cüce kalan ey dünya, âlem
Zamanlı, zamansız içim kan ağlıyor her gece
Ruhumu okşayan
Yürek sesimsime kulak veren
Masum hayallerim, umutlarım
Her soluk alışımda yıkılıp, dökülüyor
Hep çaresizim içinden çıkılması güç olan
Labirente dönen dertlerimle, kâbus dolu tüm anlarımla
İnanılmaz asla, fakat şu koca kent amel defteri sayıldı
Dinmeyen çığlıklara düğümlenen İstanbul boğazında
Yılın ilk gecesinin ilk saatinde Ortaköy’de
Bir mahşer yaşandı! Hem de emsalsiz
Sanki bin mahşer gibi
Çaresiz bir korku
Çaresiz bir kaçış
Çaresiz masum insanlar
Hepsi kızıl kana bulandı, ey vah
Acı acıya yaslandı, barut kokan Reina’da
Yalvarmak, yakarmak
Haykırmak kâr etmemiş olacak ki
Yerde onlarca can yaralı, kırka yakın katledilen insan kaldı
Gökyüzü simsiyah gözyaşları döktü! Yeni yıla, hüzünlü dünyaya
Delala min, şadîya min bedewê
Ji rojan û rojekî were ba min
Dermanê hemû êşan û derdanî
Erê can were, bexte kî bide min
Delala min, qemera min bedewê
Hespê mirinê bezî hat derê min
Berf û baran dibare, min dûman e
Êş, keder û keser ket nav dilê min
Delala min meranê tim bedewê
Bêwlat im ji te dûrim, canê min
Bi rastî şev û roj li min heram e
Were bibe dermanê vê derdê min
Delala min berîvana bedewê
Ji ba ê reşe şeva qetran e li min
Bête ji kezeba min xwîn dikişe
Were bibe hes bibe hêvî yê min
Delala min, şadîya min bedewê
Ji rojan û rojekî were ba min
Dermanê hemû êşan û derdanî
Erê can were, bexte kî bide min
Delala min qemera min bedewê
Hespê mirinê bezî hat derê min
Berf û baran dibare, min dûman e
Êş, keder û keser ket nav dilê min
Delala min meranê tim bedewê
Bêwlatim ji te dûrim, canê min
Bi rastî şev û roj li min heram e
Were bibe dermanê vê derdê min
Delala min berîvana bedewê
Ji baê reşe şeva qetrane li min
Bête ji kezeba min xwîn dikişe
Were bibe hes bibe hêvî yê min
Çiçek kokan, gül kokan benim sevdam
Ben gözlerine meftunum, ey güzel
Yar, hasretin saplandı yüreğime
Hal böyle, haberin ola can güzel
Ateş oldum, ateş oldum, ey sevdam
Çoktandır ben yanıyorum ey güzel
Bu koca şehirde hep yapyalnızım
Ne günüm güzel, nede gecem güzel
Yüreğim ateş kazanı, ey sevdam
Günlerdir aklımda çıkmayan güzel
Şu gurbette olsa, ölüm de olsa
Asla, seni hiç unutmam, ey güzel
O sendeki güzel gülümsemeydi, her yürek ağrısına iyi gelen
Huzur veren bir tutam mutluluk
Şiirlere yazılan sevda
Karanlığa inat
Şafak çıplaklığında
Boy veren nazlı güneş
Bir azılı prangadan kurtulan
Özgürlüğe doğru koşan tutsağın heyecanı
Çocukların bakışlarında ki hiç bitmeyen o umut
Dünyaya bahar getiren, her mutluluğun meşalesi olan newroz gibi
Semalara rengârenk gülümsemeleri yansıyan
Bir elim yıldızlarda diğeri aydayken
Güneş kaynağım
Yüreğimle
Sendeki aydınlığı yaşıyorum
Gölgesiz dağlara
Sana olan
Sevdamı yazıyorum
Ey can parçam, ey cananım
Memleket kadar önemsediğim
Geç kalmış günlerimi maviye boyarken
Bir yanda da kalbime senin resmini çiziyorum, sevdam
