Düşen her gözyaşı damlasında
Boğaz'ın serin mavi sularında
Şehrin ışıldayan lambalarında
Asırlık çınar ağaçlarında
İsyan var
Hüzün var
Karanlık var
Mevsim güz oldu
Kışa az zaman kaldı
Çamlıca tepesinde
Kadıköy'de
Fenerbahçe'de delicesine
Bulvarlara, caddelere
Sert rüzgârlar esiyor
Köpüklenerek kayalıklara çarpan
Azgın dalgalar
Mütemadiyen
Yosun bağlayan teknelere, takalara vuruyor
Çoktan neşesini, hevesini kayıp eden
Kırlangıçlar
Martılar
Karabataklar
Sessiz bir çığlık düştü içime
Çıkıp gidesi olmayan
Göğsüne vuran
Bir sancıdır
Bende üryan bir zindan olan
Mega kent İstanbul'u sarsan, beni dört bir yana savuran
Gelen ambulansın siren sesidir. Yaşlarla dolap taşan
Önünde ne varsa ezip geçen
Annenin gözyaşlarıdır
Suskun, suskun
İçine doğru akan
Gülüşü yüzünde buz tutan
Zülfüne kurban olduğum
İçindeki sessiz çığlık
Ağlatırken gökyüzünü
Şu kalabalık şehrin
Kaldırdım taşların üstünde
Sen, bunu bir tutku bu bir arzu, ya da bu bir çılgın heves sanma
Ya da bir roman, bir şiir, ya da bir masal olarak algılama
Mümkün mü? Damarımda ki her damla kan
Mehtaplı, ya da mehtapsız gecelerde
Yalnız ve yalnız senin için coşsun
Biliyor musun? Yokluğuna alışmak
Hayli zor
Buna rağmen
Ay ışığına bakarak
Seni düşünmek
Mutluluktur
Güzelliktir
Hayal de olsa
Hep filizlenip çiçeklen
Bir tutam renk kat geceme
Sen ışığım, aydınlığım ol
Ben sana pervane
Ateşin yakarken beni
Ji bo çareserî ya xem û derdan
Bêrawest kal û pîran siper vedan
Şervanan êrîş dan, ser neyaran
Bilind bû berxwedana gelê Kurdan
Di Kanton’a Efrîn ê de şîwan e
Bi qîrîn û fîxana zarokan e
Derbesî û Tirbesipî, Qamişlo
Hemû navçe, bajarokên Kurdan e
Bi rastî dîrokzanek wer dibêje
Ew dîroka Efrîn’ê pir dirêje
Neyaran de piçek ağil tune ye
Dayika min, mebesta me tu bêje
Em nadin, ev şaristan sewda me ye
Bi rastî tev rûmeta me Kurda ye
Lo şere şere, îro me heşere
Dengê çekan, dengê tankan- topa ye
Yollar yorgun ben yorgun
Yorgunluğuma inanmasanız
Gülen güllere
Öten bülbüllere sorun
Ötme bülbül ötme, yeter öttün başımda
Ali Aydemir’imin hallerine ağlıyorum
Eğer inanmasanız bana
Kalem tutan ellere
Yazan dillere sorun
Kül oldum savruldum
Dağlara
Nehirlere
Denizlere
Yaprak oldum döküldüm bağlara
Yorgunluğuma inanmasanız esen rüzgârlara sorun
Fidan Akpolat
8 Mayıs 2009
Çocuk olmak istiyorum, seken kurşunlarla yaralanmamış
Obüslerle, yıkılan duvarların altında ezilmeyen
Evleri hiç yakılmış, yıkılmış virane olmamış
Sokaklarından ölümcül tankların geçmediği
Dağlarından barut değil
Menekşe kokan
Palet seslerin yükselmediği
Gece yarısı, uykusu bölünmemiş
Gözlerinden hiç yaşlar dökülmeyen
Ellerine, yüzüne toz, toprak bulaşmamış
Kanadı, kolu kırılmamış kelebeklerin uçuştuğu
Vahşetin kan kusmadığı, dünyanın herhangi bir yerinde
Yamandır bizim dağlar, tüm dertlere derman olan
Yuvasızlara, çaresizlere, darda kalanlara
Kurda, kuşa, börtü-böceğe
Yavuklusunu kaçıranlara
Kucak açan
Yiğide
Mağdura
Yolcuya
Mekân olan
Umut ve güven dağları
Her ana kucağı gibi, her baba ocağı gibi huzur yeri
Şimşekleri yoğun, güneşi içine çeken bulut kümeleri
Sardı, terk-i diyar edemediğim şu kocaman şehri
Ben günler, aylar siz de “yıllar” deyin
Nicedir maviliğini görmediğim
Göğün özlemini çekiyorum
Şimdi
Çoktan
Gazabından
Belasından
Kurtulamadığım
Fırtınalar sürüklüyor beni
Hep üşüyorum, titriyorum ben
Evet, şimdi avazım çıktığı kadar haykırıyorum
Çünkü korkuyorum güllerin, çiçeklerin dalları kırılır diye
Dilê min de xweş evîne
Gulan veda min havîne
Ez qurbana çav te bim
Kur xalo min birevîne
Pişt mala me de kanî ye
Min kanîyê av anîye
Kur xalo lo xortê qemer
Ji te bo min roj ronî ye
Gundê me gundê şêran e
Xortan, qîzan û mêran e
Kur xalo ez te hiz dikim
Qedrê te ba min giran e
Paşila min de şeklê te ye
Dilê min de navê te ye
Kur xalo ez te dixwazim
Sebra min ji tu nemaye
Pêşeroja me ronî ye
Roja nû bo me nav de ye
Kur xalo tu para minî
Dilsozî ya min bo te ye
Keça qemer, keça narîn
Lê rûkena dilê şêrîn
Bejn bilindê, nav ziravê
Çi dibe tu neke zarin
Keça kedkar, keça delal
Elbê te de ava helal
Bi rojane ez rêvme
Te dixwazim ava zelal
Keça ronak, keça xweşik
Sermilan de şalê reşik
Bi werdekî xweş dimeşî
Lê çavreşê, birhî keşik
Keça bihêz, min nekuje
Li ser min de, qet nequje
Ev dile, ev hezkirine
Bêevînî min re tûje
Keça pêşeng, keça zane
Axa Kurdan neerzane
Qasî qedrê te biha ye
Nav de Serhad û Garzane
