Göğü gri bulutlar sarmış, sağanak gibi yağıyor yağmur
Yaz aylarındaki neşenin yerini, hüzün almış
Eylül vurur bağlara, eylül vurur güllere
Sararan narin yapraklara
Eylül dokunuşları acıdır
Eylül savruluştur
Hazandır
Ayrılıktır
Izdıraptır
Eylül'de sevdalar buruktur
Eylül’de dökülen her yaprak
Ölür
Ölen her yaprak
Bir candır
Hiç cana kıyılır mı?
Eylül seven yüreklere telaştır, delice esiyor rüzgârı
Eylül hoyrat bir sızıdır
Bu nedenle ben eylülleri hiç sevmem
Eylül ayrılıktır, keder dolu bir hikâye, acı dolu bir romandır
Her eylül akşamında çiçeklerin rengi soluktur
Eylül'de sevmek zor iştir
Yarım kalır aşklar
Boyunlar eğiktir
Gözler melül melül bakar
Her eylülde
Ömrümün
Yaşam yolculuğu
Bitiyormuşçasına
Akşam serinliği yüreğime dolanır
Yeter artık yeter insaf eyle, yıkma eylül, en acı olan yıkımdır
Bunca zülüm, bunca acı içinde hep fırtınalara koparan eylül
Birer, birer dökülen
Üzüm, elma, incir
Bizim
Ayrılık girdi
Yaprak ile dal arasına
Dünya'ya
Hüzün yağıyor
Mevsim gidiyor, kışa doğru
Gökte bölük, bölük
Kimi masum
Kimi güzel
Dizi, dizi giden
Feryat-figan göçen göçmen kuşları bizim
Turnalar, yeşil başlı sunalar, leylekler, ördekler bizim
Eylül gelme, Gülhane'de, Beykoz'da Emirgan’da, Nakkaştepe’de,
Çınar ağaçları yapraklarını dökmesin
Çimlere, yerlere
Yapraklar
Ayakaltlarında ezilmesini
Gülhane şahit
Kargalar şahit
Sırça Köşk şahit
El ele gezen sevgililer şahit
Göz şahit
Kalp şahit
Dökülen yapraklardır
Cana, ciğere dek
Düşüyorlar
Dipsiz derinlere
Anlaşılan o ki
Eylül yaz'ın mihenk taşı
Ey
Göğsüme dolan avazım
Eylül'ü anlatan şiirim
Hazan'da
Islak dudaklar
Hüzünlü olur
Sonbahar ayrılıktır
Ölümdür
Ah! Bin kere ah
Eylül'de sevdalar yanıktır, sevdalar buruktur
Yaşama can katan güneş yorgun. Hayâl yorgun, düş yorgundur
Mehmet Çobanoğlu
07.09.2022
İstanbul
