I.1) “TÜKETİM ÇAĞI”NDA İNSAN(SIZLIK)
I.2) YABANCILAŞMA!
I.3) İLK ARA SONUÇ: İNSAN(IMSI)!
I.3.1) KORKU…
I.3.2) YALAN(CILAR)!
I.4) POSTMODERN İNSAN(INIMSI)LIK…
II. AYRIM: “YENİ(DEN) ORTAÇAĞ”!
II.1) EŞİTLİKÇİ-ÖZGÜRLÜK…
II.2) KAPİTALİZMİN “KÜLTÜR(SÜZLÜĞ)Ü”
Eşimi -kendisinin her zaman alış veriş yaptığı- kozmetik mağazalarına sokmadan direk dördüncü kata çıkarmama çok içerledi. Ama anlaşmamız öyle idi yoksa benim ne işim var o AVM’de! Neyse hızlı bir şekilde yemek yiyebileceğimiz kata çıktık, ancak bir sorun çıktı. İsmi Türkçe olan hiç lokanta yoktu -elbette amacım milliyetçilik değil. Hem o ne demek öyle? Ben yurtseverim ve her şeyi ile sevdiğim gibi yurdumu da kendi öz dili ile (ister resmi dili olsun, ister Anadolu’nun diğer dilleri olsun) de sevdim.
Hastane bahçelerinde yaz sıcaklığında, kış soğuğunda perişan olan, yağmurda ıslanan, güneş altında kavrulan, asıl derdi şifa ararken olumsuz koşullar nedeniyle daha da zor durumda olan hasta ve yakınlarının sefil yaşamları ne olacak diye hiç düşündünüz mü?
Burada duygusallığa yer yoktur. Piyonlar alınır verilir ama şah kalıcıdır. Şah; şüphe yok ki emperyalist burjuvazinin (kartel ve tröstlerin) gözü gibi korumaya çalıştığı çıkarıdır.
Önce şu haberi dikkatlice okuyalım:
T.“C”NİN KÜRT SORUNU!?
“SON” GÖRÜŞMELER: “HUDEYBİYE OLAYI” MI?
“BARIŞ” VE İSMAİL BEŞİKÇİ’NİN UYARILARI
BİR “HATIRLATMA”
1
KÜRTLER VE ORTADOĞU[1]
ABD Dışişleri Bakanı John Kerry’nin, “Ortadoğu ve Kuzey Afrika’da devasa bir dönüşüm
gerçekleşiyor. Bu, Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışından bu yanaki en büyük değişimdir,” notunu düştüğü
hareket; “Ne oldu, ne oluyor?” sorusunun da muhatabı olurken; Hakan Albayrak’ın, “Bu Devrimler Bizim”[3]
