İçime hep çile, keder bıraktım
Yüreğime dert üstüne dert katım
Hep boynu bükük ardım sıra baktım
Bağrım acıdı gözlerim ağlıyor
Hep çağlayarak acılara aktım
İçime hep çile, keder bıraktım
Ab-ı revan oldum derelere aktım
Deli miyim, mecnun muyum bilemem
Ben kafama bacı, kardeşi taktım
Kahır dolu acılarla küllendim
Esen azgın yellerle sürüklendim
Alaz, alev oldum volkana döndüm
Ben yandıkça hep içten parelendim
Kıran kırana bir zulüm karşımda
Kahır dolu keder yanı başımda
Günden güne yürek acım artıyor
Zehir-ağı ekmeğimde, aşımda
Baharım çok uzaklarda gelmiyor
Kış, kar, kıyametle yaşam olmuyor
Hayli oldu Çobanoğlu gülmüyor
Gönül bağında dallar gül vermiyor
Mehmet Çobanoğlu
13.11.2014
İstanbul
Kategori:
