Şiirlerimin hepsinin arkasɪnda geceye ve güne yaban bir alfabe ile yazɪlmɪș, gőrünmeyen ama yașanmɪșlɪĝɪ müthiș hissedilen bir őykü vardɪr.
En çok da sahibini yitirmiș bir őykü...
Şiir bir bakɪma sahip çɪkmaktɪr sahipsiz ve sessiz gidenlere...
Çünkü yitse de bir őykünün insanɪ, duygularɪ asɪlɪ kalɪr bir yerlerde ve birilerinde...
Bu nedenle bazen șiir bir vefa borcudur dizelerde ődenen...
Sevda K.
Kategori:
