İLYAS HALİL ÖYKÜ ÖDÜLÜ SONUÇLANDI
Mersin Sanat Edebiyat Derneğinin, Mersinli öykücü İlyas Halil’in anısını yaşatmak amacıyla yazarın ailesiyle birlikte düzenlediği İlyas Halil Öykü Ödülü sahiplerini buldu.
Mersin Sanat Edebiyat Derneği Başkanı Erkan Özaydın, düzenlenen basın açıklamasında ödülle ilgili şu açıklamalarda bulundu:
“KİMLİK” öyküsüyle ALİHAN DEMİR birincilik ödülüne;
"Son şarkı "adlı öyküde yaratılan Yıldırım Karagül karakteri canlı canlı gözler önüne serilmiş, diğer karakterlere nazaran belirginleşen Yıldırım Karagül toplumda acınan birçok sanatçının sonuna benzeyen kapitalist toplumun gerçeğini akılda kalıcı kılmıştır.
"Ses" öyküsünde ise erkek egemen toplumun kadına verdiği ızdırabı içsel yolculuğunda, yine kendini açıklayarak, vicdancığını azıcık yoklayıp, yoluna devam eden Reşat, ikinci sayfa haberlerinde karşılaştığımız eril kişiliklere güzel bir örnek teşkil etmekte.
Erman Şahin ‘in Romanoku’ dan çıkan ‘’Karanfilin İzi Kaldı’’ adlı öykü kitabı da bu yığılma içerisinde gözden kaçırılmaması gereken bir eser olduğu için bu eser üzerine birkaç söz söylemek istedim. Eser, on dört bağımsız ve müstakil öyküden oluşuyor. Her öykünün kendi bahçesi ve kendi pencereleri var. Bu yazıda öykülerin açıldığı pencereden görünen manzarayı açmak istedim. Yazarların ilk eserleri çoğunlukla teknik ve üslup bakımından hatalar barındırabilir. Bunların deşifre edilmesi ardıl eserler için bir rehber özelliği taşır.
Saçları sapsarı olan İsa afalladı, başı yerdeydi, arkadan birinin onu dürtmesiyle ancak kendine geldi. Arkadaki çocuk kulağına fısıldıyor, “Seni çağırıyor, git” deyince İsa utana sıkıla ayakları birbirine dolanırcasına ezilmiş haliyle herkesin göreceği basamağa çıktı.
“Hadi, al bakalım mikrofonu, bağırarak oku.”
İsa bakışlarını arkadaşlarından ve sıradaki tüm öğrencilerden zoraki kaçırıyordu. Sadece müdüre bakıyordu.
“Ne bakıyorsun çocuk, hadi okusana?”
Adını sevmedim senin sürgün
Zalimin elinde silahtın
Talancının cebinde tutanaktın
Hırsızın, arsızın mabedi gibisin
Düşünmeden, düşündürmeden
Koparırsın gönül toprağından insanları
Ondandır sevmedim seni sürgün.
Sebahattin Ali
Sürgüne mecbur edilip
Sınırda öldürülmedi mi,
Zekeriya Serteller
Gönderilmedi mi yaban ellere,
Ne suçları vardı?
Kardeşçe bir arada
Bütün farklılıklarla el ele
Yaşamak değil miydi?
Geceye kulak kesilmişiz, nefes nefese. Gölün üzerinde korucu tekneleri rutin devriyesinde.
Sürekli gölü bir uçtan bir uca taramakla meşguller.
Teknenin motorunu stop edip küreğe geçti babam. Suyu tırmalayan küreğin çıkardığı sesten başka hiçbir ses yok.
Heyecan dorukta. Babam yorulunca, kürekte yer değiştiriyorlar Rakip Abiyle. Bir süre daha yol aldıktan sonra, yeniden gölü dinleyip ağları, teknenin başucundan suya bıraktık. Ağlar karanlığa, yosunlara gün ışığının selamını taşıdılar bir süre.
Yerin altı para dolu. Bir anlatabilsem. Rüyalarıma giriyor her gece, Meşhur Dede’den sola kıvrılınca ince bir patikadan yol alıp ulaştığım yığma tepe.
Ah bilseniz neler saklı o tepenin altında. Her gece bir nur bulutu yağar buraya. Uzaylılar bile dolanıp duruyor etrafında. Alıp götürecekler aklı sıra onca hazineyi.
Yedirir miyim, vallahi billahi kimselere göz açtırmam.
Havalar soğuk olmadığı günlerde elimde tek kırma tüfekle nöbet tutuyorum yığma tepenin yamacında. Geceye kulağıma dayayıp otların arasındaki kuş, kurt, çakal cümle mahlukatın feryadını dinliyorum.
İçimdeki Sancı sorguda.
Gün ışığı perceremden içeriye usulca sızarak dokundu gözlerime,
kaldırdım başımı duvarda asılı saate baktım 07.58 uykum kaçmış içimde tarifi imkansız bir yangın..
Bir çırpıda kendimi lavobaya attım, idrar kanlı mesane boşaldıkca bedenimdeki sızılar da yerini Sükunete bırakıyordu.
30 Ocak'da Ankara üniversitesi Hastanesi'ne yattım porostatit denilen prostat kanserinden kurtulmak için.
Yapılan operesyon' sonunda porostatdan kurtuldum
