Umut henüz gidilmemiş bir ülkedir,
Ne varılır ne de göz ile görülür
Ne kadar uzak gitsen de
Kaçamazsın yine kendinden...
Şimdi sessizce dinliyorum
Karanlığın çalkantılarını
Her ses
Açık bir yara gibi kanıyor geceye..
Bir çocuk
Düşlerinin sesinde vuruluyor gün ağarırken
Gözlerinde
Acının ürperen çaresizliği.
Bu gözlerdeki yağmur nereye akar,
Hangi ölü denize!
istiridyeden koparılan inci gibi kara gözlerinde!
Halkın sesi ol
Koş
Coş
Damarımdan aşağı
Ak içime
Tüm dünya çocukların
Ellerinden tut al getir
Umutları, ışıkları taşı yüreğime
Hüzünler büyümesin
Kurşunlar sıkılmasın
Savaşlar sürmesin
Ne bir ses
Ne bir nefes
Tutsak kalmasın
Gönül verdiğim güneş
Özlediğim kızıl şafak ol doğ yüzüme
Aslan yeleli rüzgârlara
Tutunda gel
Karanlıkları aşarak
Umut dolu yarınları al getir
İçinde bahar çiçekleri, yaz gülleri
Günlerin en hası en muhteşemi dolu olsun
Bu ne hal
Hayrettin abi
Şarapla kandık
Vurduk boynuna
Günü akşam ettik yine
Yolumu kesti hayal
"Yarım dudak gülümseme"
Felsefeye dalmış gözler
Demir atmış körfezine mor gölgeler
Yol aklar yürümüş saçlarına
Çağırıyor açgözlü zaman
Gerçek olan bu yaşam
Ölüm ise sonsuzluk...
Hep yandım, yıkıldım doğduğumdan beri,
Can evim ateş, köz, alev, feryat yeri,
Nice acılara gark oldum, tükendim,
Benden kalacak birkaç kemik az deri.
Sılam çok uzak bu gurbet yedi beni;
Hep arzuluyorum hep özledim seni,
Hani kavim, kardeş hani sevdiklerim,
Bahar geçti, yaz geçti kışım hep yeni.
Acı, keder, kahırdır başımdan aşan
Bir o yana bir bu yana akıp-coşan
Gurbet ellerde keder, hasret hiç bitmiyor
Kâh gözyaşı kâh derttir, içime taşan
Mavi gökyüzü
Sen
Beyaz bir bulut
Yayılabildiğin kadar yayıl enginliğime
Ben
Mavi okyanus
Sen
Beyaz, kocaman bir dalga
Vur kendini kıyılarıma
Beyazlasın saçlarım
Acılı bir sevda türküsü gibi
Otur dilime
Ben
Bu toprakların çocuğuyum
Denizden mavidir düşlerim
Yazmışım seni benliğime
Kar beyazı renginle özgürlüğüm
Denizden Mavidir Düşlerim'den
Konuşmamı, Kongrenizin belirlediği konuyu dikkate alarak, biçimlendirmeye çalışacağım; yani, kendi yaşamımdan, sanat pratiğimden ve deneyimlerimden yola çıkarak, “sanat aracılığıyla sistem karşıtı bir dil üretmenin olanaklarına ve biçimlerine, elimden geldiğince değinmeye çalışacağım.
Delil “Gidiyor musun? dedi. Başıyla onayladı onu Halil.
“iki Tamam, git, kahvaltıyı ben hazırlarım. İş görüşmesinde sakin ol. Ben buradaki her şeyi hallederim, meraklanma”
Halil “Tamam abi’’ dedi ve evden çıktı.
Delil yataktan kalktı doğruca tuvalete girdi. Elini yüzünü yıkarken “Ne kadar iyi bir insan bu Halil” diye düşünürken bunu damarlarına hoş bir esinti yayıldı. Sevinci uzun sürmedi, kasvetin kasırgasına yine yenik düştü.
Kaşı hilâlim, sen menekşem, lalemsin,
Cennetim, gülüm, bağım sıcak sevdamsın,
Gözleri sürmelim dili bal, şekerim…
Tebessümü sıcak, sen hep çiçeğimsin.
Mühür gözlüm, gözlerin zeytin karası,
Mekânın, yerin yüreğimin arası;
Gül kokulu, ipek tenli sevdiceğim,
Bendeki olan yara gönül yarası.
Kokunu özlediğim güzel canımsın,
Sevdanla yandığım, sen gülüm-dalımsın,
Oy kahpe felek beni senden ayırdı,
Sensizlik acıdır, bende bir özlemsin
Tutunacak dalım kalmadı,
Acılar koyunda,
Vurgun yiyen
Halklardan başka hiçbir kimsem,
Mıh olup Yüreğime saplan
Kırık umutlarım…
Kör vicdanların hışmına uğrayan
Mert ellerde yeşerdi,
Tüm kancıklara rağmen,
Asi duruşum çoktan kızıl güneşe sökün etti.
Cennet, huriler…
Umurumda değil bile,
İbadet yapılan mabetlerde…
Yıllardır fütursuzca emeğimi harcadılar
Peki, sormazlar mı size
“Bu adalet mı, hukuk mu?”
Çıkar dünyasıdır,
Kimi bir canavar,
Kimi bir azılı eşkıya olmuş,
Üç kişi geldi acının kanadığı noktaya. Bahçeye çıkardı tabutları. Yanakları torbalanmış, tombul toraman olanı, tabutlara kapaklanıp ağlamaya başlayınca, serçeler sustu. Öğretmen olanı, gece boyu adamın gözyaşlarını dinlediği için hüngürtüden uzaklaştı, komşunun bahçe çitine doğru yaklaştı; yumurtalarını tirsi balığı gibi tatlı sulara bırakan, yakışıklı erkeklerin sevgilisi Teresa’nın kamelyalarını ve büyük bronz harflerle yaptığı, tek cümleden oluşan heykelini izlemeye koyuldu. Cümleyi çözdü: “Derin yapıtlar, insanların aklıyla değil, asırların aklıyla anlaşılır.” Gülümsedi.
