leyla atabay

 
                                                  FELSEFENİN DİPSİZ KUYUSU  II. BÖLÜM
                                                                                                                   1
      Biz mi dünyanın içindeyiz dünya mı bizim zihnimizde? Yoksa dünyanın ta kendisi miyiz? Bizle dünya arasında bir sınır var mı? Sınır neresidir? Nerede başlar nerede biter? Peki sınır bir ayrım mı yoksa birleşme, buluşma noktası mı?

Tombiş yaklaşık üç aydır içerideydi. Yayla’nın falına (en azından bu sabahki falına göre) üç ay sonra dışarıda olacaktı. Tombiş içeride olduğu üç ay boyunca kilosuna kilo eklemiş, yüz kilo kadar olmuştu. Annesinin ziyaret yerinde ağladığını söyleyince sebebini sordum.
      “Ah yavrum, süzülmüşsün, zayıflamışsın, deyip ağlamaya başladı” dedi Tombiş

      Karın altında yürümek ve hakikati bulmak maksadıyla dışarıya çıktım. Gözlerimi manzaraya kapatıp iç evrenime yöneldim.
      “Kendini bil! Kimsin sen? dedim kendime.
      “Asıl sen kimsin?” dedi kendim bana.
      “Burada soruları ben sorarım!” dedi kibirli benim.
      “Peh! Havalara bak! Soran da sensin cevaplayan da!”
      “Ee? Hem soran hem cevaplayan aynı kişi ise kim kimi bilecek?”
      “Onu ben bilemem!” dedi kendim.
      “Tövbe! Tövbe! Ee? Kime soracağım o zaman? Sen benim ötekim değil misin?”