Taşlı Yollardan Gül Dökülmüş Yarınlara
Ne bir gölgesi vardır dinlenebileceğimiz ne de bir kenarında tutunacak dalı.
Taşlıdır yol…
Dikenlidir…
Yürüdükçe ayaklarımız değil, çoğu zaman yüreğimiz kanar.
Ama insan yine de yürür.
Çünkü insan, her şeye rağmen yarına inanmak zorundadır.
Bazen bir avuç umutla, bazen bir dua ile, bazen de sadece “Allah büyüktür” diyerek devam eder yoluna.
Geride bıraktığımız her acı, bize hayatın başka bir yüzünü öğretir.
