Yüreği dert yüklü
Yanakları ateşten gül
Gülümsemeleri çoktan tükenen
Gözyaşları çağlayıp akan
Başında kara bulutlar uçuşan
Acısı dağları eriten
Çilelim
Maviş gözlüm, hilal kaşlım
En sevdiğim yerin
O gamzelerin
Düşmanlardan hiç erdem bekleme
Şu yaşanan cehennemde yanıyoruz
Çektiğimiz bitmeyen acı, kahırdır bizim
Kardır-kıştır şu dağlar yol vermiyor
Yavrum çok hasta, yüzü hiç gülmüyor
Hep acı, dert içinde kıvranıyor
Zalim kaymakam araç yolamıyor
Yorgun dizlerim dayan daha dayan
Yükümde canım yavrum var
Yan yüreğim yan, için için hep yan
Torbam soğuktur içinde ölü var
Yavrum, derdine derman olamadım
Çok bekledim hekim, doktor gelmedi
Hayli yürüdüm şehre varamadım
Rüzgâr esti, kar yağdı üzerine
Sonra dumanı tüten fakirhanelerimi.
Şeytanlar zencefil kokumu kıskandılar ilkin,
Sonra dumanı tüten fakirhanelerimi.
Patikalarımı gökyüzüne çevirdim,
Özgürlüğe doğru adımlıyorum.
Hayallarimi tutsaklara,
Gerçeklerimi çocuklara bırakıp,
Bir bulutun içinde,
Gökkuşağını aşıyorum.
Renklerin cümbüşünü getireceğim oradan berfo anama!
Ve anneme bir tutam gün ışığı,
Halkımla bölüşüp yesin diye...
Emsali olmayan sevgini soğurdum
Bağrımda büyütüyorum
Yaran benim için
Istıraptır, derttir
Mezarım hazır
Ölüm içimde
Senin için ölmeyeceğim
Şafağını, gülünü, goncanı görmeden
Umutluyum halen
Her yer alev, ateş
Köyler yakılmış
Yıkılmış olsa da
Elbet şu kirli savaş bitecek
Istırabın zinciri kırılacak bir gün
Artık hiç çocuklar öldürülmeyecek
Yunulmayacaklar gözyaşlarıyla
O küçücük narin ve taze bedenleriyle
gecedir karanlıklar çöker üstüme
debelenirim karanlıklar içinde
gitme nasıl bakayım arkandan
göz bebeklerim büyür göremem
kan çanağıdır artık ağlayamam
masum bir gözyaşı değil artık
verimli toprağı önüne katan
kan kokulu seldir
alır başımı taşlara çalar
duru bir göz yaşı değil artık
kan kokulu öfke selidir
alır beni taştan taşa çalar
gecedir göz bebeklerim büyür
göremem
dosta da düşmana da toslarım
bir gün doğumunda uyanırım
kan ter içinde
güneş alır göz bebeklerimi
GİTME
Gel gülüm
kömür gözlüm
yamacıma gel
uzaklaşma benden
göçme benden:
kurşunlar teğet geçsin,vurulma:
uçuşan silahlar korkutsa da seni
gitme:
hani;gülü seven dikenine katlanırdı:
Yüzündeki gülümsemelerdir
Ölümüne özlediğim
Aydınlığın tayfıdır
O güzelliğin
Lepiska saçlarını tara
Haziran’da
Göz kamaştıran şıklığınla gel
Gel, gül yanaklım
Zülfünü dağıt gecelere
Uçlarında yıldızlar yağsın ellerime
Hiç eleme hep kalsın
Sıcak dudakların ağzımda
Soluğun soluğuma karışsın tüm geceleri
İçime düşüyor gözyaşların
Bırakma ellerimi
Uçup gidecekmiş gibi
Çırpınıyor yüreğim
Sen
Esir duygularımın şahmeranı
Papatya kokulu kadınım
Bir seher vakti
Güneşin yerine
Bakır kızılı saçlarını
Yamaçlarına ser dağların
Günebakan çiçeği olup
Bekleyeceğim sabahı
Seninle gülecek yüzüm
Çiçeklerim açacak üzerinde
Yeşerecek yapraklarım
Seni kanter içinde
Amansız kavgamın
Kızıl yıldızı gibi
Taşıyacağım alnımda
Son ışıklarını
Yedi renge ayırıp
Sabır uçuklamış, onur dağlanmış
Tedirgin ihanet yakar erdemi
Ürkütülmüş sular, bende bağlanmış
Bardabaş arzular yırtar gündemi.
Anızlardan güllenir güne özlemler
Yıpranır sabaha körpe depremler
Küllenir gecede yanık istemler
Çıkışta sendeler acemi mermi
Nankör aynalarda kırılmış nazlar
Pervasızlık suyunda kayar cambazlar
Çorak topraklara döndüm
Çöller gibi
Hep ıssız, verimsiz
Ey benim suna boylum
Mezopotamya kızı
Sen yağmur ol
Yağ içime
Belki ıslanan dudaklarımda
Aşkın gül verir ,çiçek açar
Hasreti burnumda tüter olan sevdiğim
