Mavi gökyüzü
Sen
Beyaz bir bulut
Yayılabildiğin kadar yayıl enginliğime
Ben
Mavi okyanus
Sen
Beyaz, kocaman bir dalga
Vur kendini kıyılarıma
Beyazlasın saçlarım
Acılı bir sevda türküsü gibi
Otur dilime
Ben
Bu toprakların çocuğuyum
Denizden mavidir düşlerim
Yazmışım seni benliğime
Kar beyazı renginle özgürlüğüm
Denizden Mavidir Düşlerim'den
Kaşı hilâlim, sen menekşem, lalemsin,
Cennetim, gülüm, bağım sıcak sevdamsın,
Gözleri sürmelim dili bal, şekerim…
Tebessümü sıcak, sen hep çiçeğimsin.
Mühür gözlüm, gözlerin zeytin karası,
Mekânın, yerin yüreğimin arası;
Gül kokulu, ipek tenli sevdiceğim,
Bendeki olan yara gönül yarası.
Kokunu özlediğim güzel canımsın,
Sevdanla yandığım, sen gülüm-dalımsın,
Oy kahpe felek beni senden ayırdı,
Sensizlik acıdır, bende bir özlemsin
Tutunacak dalım kalmadı,
Acılar koyunda,
Vurgun yiyen
Halklardan başka hiçbir kimsem,
Mıh olup Yüreğime saplan
Kırık umutlarım…
Kör vicdanların hışmına uğrayan
Mert ellerde yeşerdi,
Tüm kancıklara rağmen,
Asi duruşum çoktan kızıl güneşe sökün etti.
Cennet, huriler…
Umurumda değil bile,
İbadet yapılan mabetlerde…
Yıllardır fütursuzca emeğimi harcadılar
Peki, sormazlar mı size
“Bu adalet mı, hukuk mu?”
Çıkar dünyasıdır,
Kimi bir canavar,
Kimi bir azılı eşkıya olmuş,
Yaz tükendi mevsim kıştır, kar yağıyor
Nerde al, mor güller? Ciğerim kanıyor
Aladağ’da boran, fırtına, duman var
Hiç halım kalmadı, gözlerim ağlıyor
Çıktım yollara seni arıyorum yâr
Yüreğimde sana olan bir özlem var
Ey kurban olduğum sen gittin gideli
Dere, tepe, bozkırlar, yüce dağlar kar
Yine zor bir gündür, dörtnala geliyor
Karakış yamandır, göz gözü görmüyor
Derelerde sis-duman, yerlerde buz var
Dinmeyen bir ayaz içime akıyor
Koca kayalarla denizin kolları,
Dalgalar...
Milyonlarca yıllık aşkın rüyası
Gördün işte
Uslanmaz bir yosma gibi
Sereserpe yatan kumsal
Dalgalar çapkın,
Öpüyordu kumsalı
Mavi sularda yorgun
Aç köpüklerde karşı konulmaz tufan!
Kayboldu acılarda adalar
Teslim oldu Şehirler ve utanç
Dev dalgalar da tsunami...
Bir acı aktı yüreğime,
Ciğerim kanıyor,
Beynim zonkluyor…
Vurgun yiyen baharım
Gül vermiyor,
Yüce dağların eteğinde
Kış üşüdü, soluğum buz tutu,
Gök karanlığa gömüldükçe, dikenler kaldı elimde.
Mor menekşelere özlemim çok,
Bahar er gelsin,
Tüm dallar yeşersin…
Engerek yılanı süzüldü!
Çöreklendi zamana,
O irkiltici soğuğu
Tenimde dolaşıyor,
Umuduma, sevdama ağı bırakarak
Panzehirim, direncim ol, ilacım sen ol gizemim.
Ez helîyam ez kelîyam ,
Ji evînê pir bezîyam,
Gelo çima min direvî?
Min bizvire werê Nazya’m.
Bi xemgînî pir qêrîyam,
Ji evînê ez dirîyam,
Tu xezalî min direvî…
Birastî bo te girîyam.
Tu dil û hinavê min î,
Ev can û zimanê min î;
Werê xemla nav dilê min,
Kulîlka min roja min î.
Naziya min dil bîr neke,
Hêvîyên min xera neke,
Dil bêrîn û dil axîn e…
Min re bêbextîyê neke.
Nesekine werê ba min,
Evîndarim tu canê min,
Bi xelatî, bi diyarî…
Ramûsanekî bide min.
Roj çûava zehf tarîye
Berf û baran pir barîye
Dilê me de xwîn dikişe
Dorhêlê me av, herîye
Deşt û zozan me wêrane
Gundê me jî ber gulane
Zarînî ket nav zarokan
Derdê me jî zehf girane
Êriş anin Tirk û Ecem
Xwîn dikişe robar û çem
Gazî xortan û keçakin
Serok roje em herin cem
Bi salane Kurd bindestin
Pêtalên Newroz pêxistin
Kesan re koletî nakin
Êdî ala xwen derxistin
Tarî û şev ronahî be
Reşa şevan ser me rabe
Eemdimeşin şoreşgerî
Şefqa sibê bo me vebe
civanım.çatal yürekli deli kanlım
alnındaki kurşun yarasını
kahpe pusulardan mı aldın?
yoksa seni terk eden yoldaşlarının ihanetimi?
sevdasına yandığın dağlarına ulaşamadın mı?
söyle: seni kim oyaladı buralarda.
koynunda sakla beni
biçareyim dayanamam
gözlerinde yatır beni
göz bebeğin olayım
avucunda taşı beni
tetik parmağın olayım
sana siper olayım
namlular beni vursun
senden evel öleydim.
bir çok yara almıştım
acıdıkça öfkelendim
öfkemin selinde yüzerdim
intikam ateşinde yanardım
hayata böyle yürüdüm.
