İslam’da dahil Hıristiyan ve Yahudi din kültürüne sahip toplumlarda da bu iğrençlikler yaşanıyordu. Batılı toplumlar çağdaş modern kültürü kabul edip, anayasalarını bu mantık üzerine şekillendirdikten sonra, dinsel her uygulamayı yasakladılar. Eğitim ve insan ilişkilerini çağdaşlığa göre uygulamaları neticesinde, dine inanan ya da inanmayan kişiler içerisinde, istisnalar dışında, söz konusu ahlaksızlığa kolayca kimse cesaret edememekte.
İslam ülkelerinin çoğunda anayasa din şeriatına göre yapılmış olup, eğitim başta olmak üzere tüm uygulamalar, din mantıklı sürdürülmesi neticesinde, her türlü ahlaksızlık rahatlıkla gerçekleşmekte. Sözde Çağdaş Türkiye’de ise, anayasa hem İslam’a hem de çağdaşlık üzerine karma bir yapıyla oluşturulmuştur. Genel ve temel eğitimden tutalım tüm uygulamalarda, İslam’ın referans alınması, insani olan her şeyi dejenerasyona uğratmaktadır. Son birkaç gün önce ortaya çıkan ahlaksızlık, sadece bu iktidar dönemine has olan bir durum değildir. Dini referans alan anayasaların mevcut olduğu her dönemde, çocuk evlilikleri ve tecavüzler yaşanmıştır. Bu yüzden Türkiye’de dini cemaatler cinsel saldırı ve tecavüzlere rahatlıkla yeltenebilmekte.
İslam’ın kutsal kitabı Kuran ve ahlak anlayışı üzerine, Turan Dursun gibi birkaç kişinin dışında, Kuran da yazılı olan ayetlerin, doğrudan neler ifade ettiğini hiçbir Müslüman ülke ve din alimi gerçekleri yazmadılar. Sürekli anlam kaydırması yaparak Kuranı tercüme edip, esas gerçekler her zaman saklandı ve saklanmaya devam ediliyor. Bunun temelindeki gerçeklikse, erkek egemen eril kültürel anlayışın toplumu yönetip, cinsel ve maddi egolarını terbiye edememenin vermiş olduğu kişilik bozukluğunun sonucudur. Bilimsel eğitimle insan ve de erkek psikolojik olarak tam anlamıyla çözümlenip, eğitim kurumlarında temel ders olarak öğretilmediği sürece, Tek Tanrılı Dinleri icat eden erkeğin, din kültürünü ve ahlâkını değiştirmesi beklenmemelidir.
Çağa göre değişip dönüşmeyen, yaşamın büyük oranını dine göre şekillendirip sürdüren toplumlarda, çocuk evliliklerden tutalım, çok eşlilik, iç evlilik ve ensest ilişkiler gibi ahlaksızlıklar her zaman vardır. Bu tür toplumlarda ahlaksızlıklar ne kadar saklansa da mızrak çuvala sığmadığı gibi, hepsi zamanla deşifre olabiliyor. Ancak devlet yönetimi ve toplumsal anlayışta, tüm ahlaksızlıkları ortadan kaldırma gibi bir kültür, düşünce yoksa, en modern çağdaş dönemlerde bile, ahlaksızlıkların yaşanmaya devam edeceğini herkes bilmeli.
Çocuk istismarından tutalım çocuk yaşta evlilikler ve tecavüzler, İslam toplumlarının tümünde mevcut olup, 1500 yıldır bu kültürü kutsayıp yaşayan toplum ve ülkelerden birisi de Türkiye’dir. Hemen hemen her ay dini bir cemaatte, kuran kurslarında, imam hatip okulları vb. oluşumlarda, sürekli çocuk tacizi, tecavüzlerin yaşanması, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının İslam temelli şekillenmesidir. Cumhuriyetin kuruluşundan bugüne kadar, Anayasada en etkili belirleyici temel madde İslam vurgusudur. Diğer tüm çağdaş ifade ve maddeler, göstermelikten öteye hiçbir anlam taşımıyor. Bunun kanıtlarıysa, Diyanet İşleri Başkanlığı’nın oluşumu. Tüm eğitim kurumlarında direkt ve dolaylı dine dayalı kültürün verilmesi. Din görevlilerinin devlet memuru statüsünde olup yasal olarak korunması. Cami sayısından tutalım her türlü din eğitiminin, kutsanarak topluma empoze edilmesidir.
Çünkü İslam Din mantığı, ilk ve Orta Çağ insan yaşamını reddetmediği gibi, sürekli ona özenerek yaşatılmakta. Bu da ilkel, gerici, çağdışı insan yaşam anlayışının iğrençliklerini, din adıyla uygulamak demektir. İslam toplumlarında çocuk evlilikler ve tecavüzlerin, sürekli çoğalarak yaşanmasının diğer bir kaynağı, İslam’ın en küçük yeniliği dahi reddetmesidir. Yaşamın her alanına ve tüm zamanlara, bu gerici ilkel mantıkla cevap olduğunu savunan narsist, ukala, erkek cinsiyetçi düşüncesidir. Kimse Tek Tanrılı Dinleri temize çıkarmaya kalkmasın, hepsinin sicili tecavüzlerle doludur.
