çocuklar efsaneler dinlerdi
ejderhalarla dövüşen kahraman masallarını,
ağalara ferman okumuş eşkıyaları,
anlatırlardı dilden dile.
daha tüyü bitmemiş yetimin hakkı,
harbe giden gelmeyenlerin,
dul anaları, eşlerinin toprakları,
ağaların mülkiyetine akardı.
vurulan, sürülen nice lerinin,
kıyımdan geçirilmiş milyonların emeği,
akardı bir avuç zorbanın değirmenine.
kan ter içinde,
damla damla biriktirdikleri,
el işi, göz nuru,
ne varsa ellerinde
haraç mezat bile satamadan
alınırdı ellerinden
ebediyen kimseler hesap soramasın diye
topluca öldürülürlerdi
hikayesini anlatmak bile yasaklanmışken
derin derin gömülürken tarihin kara bağrına
ey yağız delikanlı
sen bir bir toplayıp hikayalerini
kara tarihin kara bağrından çıkarıp
bir bir aktardın beyaz perdelere
