mesafeleri azaltmıyor,
zamanı geciktirmiyor ama bize
aslında ne olduğumuzu anlatıyor.”[1]
Hâlâ birçok epigonu ile “yaşayan” -22 Haziran 2015’de sonuncu doğum gününü kutlayan- Çetin Altan’ı (22 Haziran 1927), “Artık anlaşılıyor ki ülkeme demokrasinin geldiğini göremeden ayrılacağım bu dünyadan,”[2] deyişi ardından 22 Ekim 2015’de yitirmiştik.
"Sır Örgütlenmesi" yüzünden yirmi milyonu aşkın Alevi kitlesine ahlaksızca iftira, karalama yapılırken, ülkenin adalet ve akademik kurumları bunu araştırıp, gerçekleri toplumla rahatlıkla paylaşabilirdi. Maalesef bugüne kadar adalet ve akademik çevrelerin, Alevilerle ilgili tarafsız en ufak araştırmaları olmadığı gibi, iftiralara sessiz kalmaları hepsinin bilimden uzak, ahlaki duruştan yoksunluklarını göstermektedir.
1917-18’nin Bakü kentinde kimler yaşıyordu ve neler oldu? Bu güzel kentte, Azeri, Ermeni, Malakan, Kürt, Gürcü, Yahudi, Lezgi, Tat, Alman vb milliyetlerine mensup insanlar yaşıyordu. Ezici çoğunluğu Azeriler ve Ermeniler oluşturuyordu. Bakü bu anlamda bir Azeri-Ermeni şehriydi. Dili, kültürü, açılım ve hayal dünyası zengin bir şehirdi. Bakü mülk hiyerarşisinde, Ermeni ve Rus sanayicileri ile Azeri gemi sahipleri ve Yahudi bankerleri en üst tabakada yer alıyordu. Bunların altında, çoğunluğunu Ermeni tüccar, esnaf ve zanaatkarların oluşturduğu güçlü bir orta sınıf vardı.
Anlam ve Kuruluşlarına Göre İkilemeler
a) Aynı Sözcüğün Tekrarıyla Oluşan İkilemeler
hızlı hızlı, yavaş yavaş, gizli gizli, sabah sabah, renk renk, tatlı tatlı, sıcak sıcak, soğuk soğuk, iri iri, sessiz sessiz, bağıra bağıra, güle güle, koşa koşa…
Sabah sabah demli çay içilir mi?
Nasıl da tatlı tatlı gülerdin yüzüme
Senden başkasını görmezdim
Büyülenmiş gibiydim ben kanardım her sözüne
Senden başkasını görmezdim
(Oktay Yurdatapan)
Yapılan açıklamada Enver Gökçe büstünün yapılması için de çalışma başlattıklarını ve Gazi Üniversitesi Heykel Bölümü Öğretim Görevlisi heykeltıraş Azimet Karaman tarafından büstün aralık ayında teslim edileceği, etkinliklerin kalıcılaştırılması için de “Enver Gökçe Armağan” kitabının ölüm tarihi olan 19 Kasım tarihine kadar yetiştirilmeye çalışılacağı belirtildi.
Nihat Behram, Enver Gökçe Ödülünü aldıktan sonra basına yaptığı açıklamada şunları söyledi:
…
Bu yıl Enver Gökçe’nin 100. doğum yılıdır.
Öcünü almak için haksızlıkların.
Asi yıldızlar parlasın alnımızda.
Yenemezsek ölürüz ne çıkar...”[1]
bir yıkıma
hazırlanmaktır.”[1]
