Bihara me gul û gulbik berhev kir
Welat geşkir û şadimanî tev kir
Bi jiyaneke xwezayî û rind ve
Deşt û zozan bi derdor pir şên kir
Bihara me cemed û qeş tev hel kir
Bi sur û seqem tevî hev rê kir
Rojhilat ê heya heta rojavyê
Deryê jiyanekî jî me re vekir
Di bihara de gul û sosin vebûn
Ser axa me lîloz, nêrgîz diyar bûn
Ceh û genim, gadane simbil dan
Pepûle û gosan bi hev re şa bûn
Yıldız bakı
Yasemin kokulu
Telli turnam
Yaz yağmurunda
Ellerimde büyüttüğüm
Haziran çiçeği
Yolluyorum um sana
Bakışlarında mutluluk
Ruhunda özgürlük olan
Nazlım
Huzura doğru akan
Aydınlığı bol, alnında öpeceğimiz
Nemruttan doğacak güneşi bekliyorum
En derin yaralarımı sarıp
Hece hece
İlmek ilmek
Umut derledim
Başak topladım
Birde
Dersim dağlarında
Büyütüp, beslediğim Haziran çiçeği sevdim
Güneş batmaya doğru geleneksel Sadık Dede Şenliği’nin yapılacağı, Erdmannhausen köyüne doğru yola çıktık. Erdmanhausen, şehrin dışında, ekin ve çayırlarla kaplı, yemyeşil bir yerde. Etrafı ağaçlarla kaplı daracık köy yolları, tektük çiftlik evleri, öbek öbek köy benzeri yerleşim birimleri... Kampa yetiştiğimizde kuzenim Sinan’ın doğum gününü kutlamış olan küçük bir kalabalık dağılmak üzereydi.
Bir Kürt gencinin bayrağı indirmesi, ülkede yine infial yarattı. Cumhurbaşkanı tepki verdi. Başbakan, "kutsalımıza dokunan çocuk da olsa bedelini öder," dedi. Muhalefetten ve bir kısım sivil kuruluşlardan bilinen, biraz da zoraki olan sesler duyuldu. Peki bayrak nerede indirildi? Lice'de, Diyarbakır'da, yani 'vatan toprakları'nda. Bir bayrağın, vatan topraklarında, gönderinden zoraki indirilmesine karşı tepkileri ben anlarım. Mevcut sorun, öyle anlaşılıyor ki bu değil. Mevcut sorun şu: 'vatan toprakları' dediğimiz yer, gerçekten vatan toprakları mı?
Berxê min ne lat û ne jî zinar im
Can ez ne kevir û ne jî dilsar im
Ji derdê te ez pêl û pêl dihelim
Rojan e bo te xemgîn û bêzar im
Kar û berxê min berf zû de ketîye
Êşek bi canê te de cî girtîye
Ez te li ser bîjîjkan digerînîm
Hê jî dermanê te derneketîye
Ax lawê min bêrîna te yeman e
Êş û agir, xesar e wek cirman e
Nizanim ev çi hale û çi rewş e
Ne şev û roj e ne jî xweş zeman e
Yirmi beş senedir, Türkler ve Kürtler Coolarroo ve Broadmeadows’a göçmüşlerdir. İlkin, büyük Ford fabrikasında çalıştılar, sonra, kendi evlerini inşaa ettiler ve isyankar çocuklarının Avustralyalı oluşunu şaşkınlıkla seyrettiler.
Keçê , rindê, delalê
Bax û baxçê cîhanê
Şeng û şahi dest pê kir
Rabe were dîlanê
Îro xwş e pir geş e
Dem jî me re pîroz e
Bextewerîya dil e
Mîna cejna Newroz e
Gula meha Adar ê
Kejê min re got “ erê”
Îro me re xweş roj e
Ronî barî her derê
Dengê def û zirnê ye
Ev dîlana Kurda ne
Dilgeşiya keçan e
Xort û cîwan navdan e
Şoxê rindê, çelengê
Rabe were vê gavê
Bo xatirê bûk zavê
Bikeve ser govendê
Mehmet Çobanoglu
08.06.2014
Stenbol
ansızın çekip giderler
yaşama en derinden sarılmışken
hayallerini,sevdalarını
daha yeni resmetmeye başlamışken
kararlar alınıp adım atmaya başlarken
daha ilk adımlarında
ey hayat reva mı ?
bunca illet hastalık yaşarken bu devranda
yerlerde sürünürken
geleceği böylesine güzel resmeden
o kızlarımız,oğullarımız
bir veda bile etmeden sevdiğine
ansızın çekip giderler
yanarım;
tutuşmuş orman gibi
kurak boz kır gibi
bir kıvılcımda tutuşan
yangınlara gebe hayatım
yanarım bağrını deşen dağ gibi
ateşlere atılmış fidan gibi
ateşleri ağlatan
körpe bir fidan gibi
solan gülüme yanarım
daha açmamış gonca gülüme
gülen gözlerinde güller açan
vay gülüm,
bu nasıl bir zulüm
kırları tutuşturur gibi
için için kabaran volkan gibi
kaç yeni yaşamda soğur
kaç yediveren gonca gerek
bu ateşi söndürmeye
Bir gün okul müdürü ve diğer hocalarla birlikte Cerrah'ta girdi sınıfa.
"herkes ellerini başının üstüne kaldırsın, arama var!" dediklerinde rahattım. Zira sigarayı teneffüste bir ağacın dalları arasına saklamıştık.
Cerrah koşar adım yanıma geldi, kitaplarımın sayfalarını karıştırdı ve bağırdı "buldum, buldum!" diyerek.
Afallamıştım. Ne bulmuştu acaba? Neden sonra elindeki "Deniz Gezmiş'in babasına yazdığı mektup"u görünce kızdım kendime.
Unutmuşum yıllar öncesinde kesip saklamıştım bir dergiden.
---
