Varsın gecelerde
Yarasalar kan emsin
Yıldızlar
Kıpır kıpır
Işıldıyorlar
Zifir karanlıkta
Zaman gelecek
Bir sabah vaktı
Ucralara, köhnelere
Güneş dolacak
Parçalanacak bulutlar
Gök yüzü masmaviye boyanacak
Ey kalleş düzen
Soğuk ölüm
Varsın olsun karanlık
Umudun beslendiği
Ucsuz bucaksız
Topraklarda
Şafak gülüşüdür
Yansıyor göz erimine
Yakındır yakındanda yakın
Üreten tüm eller gün dolacak sımscak
Yüksek dağların yamacında, derin bir dere kenarında, bir bahar ayında canlanan cümle hayatlar gibi berrak bir güneş ve gökyüzü altında yaşayan, Zaza halkından küçük bir köy.
KAYKERDENA-QESKERDANA DOMANO U PİLO
Qereman-Qero. guleeee!, bezeeee!, siseeee!, çaQeeee!.
gule-sise.nero çıqo onca çı zırçena, lacek esinoxo heşbe.
Qereman-Qero. sise dik'e şıma kôtuw mevrde yeno danumıro.
gule. ison coro dikra terseno
beze-çaQe.wuiy tı dikra tersena? ne tı çıto camerda
güvercinlerimiz bile vurulur
gelişmiş amerikan silahlarıyla
yoksulları açlıktan kırılırken
güya vatanını korumak için
en gelişmiş silahlara yatırılır yoksulun alın teri
ceylanlar bile vurulur
davarını güden çocuklar vurulur
meşe dalları, gövdeleri param parça
doğanın bağrı delik deşik
tutuşturmak için bir kıvılcım yeten boz kırlarına
yangın bombaları düşer
bu kaçıncı yangın kim bilir
hafızamızda tap taze izleri
yüz yıldır körüklenen yangınları
yenilenen silahlarla tazelerler
SEN DÜŞLERİMİZİ TAZELE
ANAMIN YURDU
onca yük varmış sırtımda meğer
anamın yurdunu sahipsiz koymuşum
ruhum mengenede sıkılı imiş
karışabilseydim toprağına
kurtulur muydum bu mengeneden.
UNUTMAK İHANETTİR
Bırakalım hanı, köşkü, sarayı
Defedelim halkı saran belayı
Cennet, cehnem boş laflardan ibaret
Gül- gülüstan edelim tüm dunyayı
Gezelim Muş’u, Sivas’ı, Konya’yı
Dere, tepe, dağ, taş, yayla ovayı
Laleş’ı, Mekke’yı güzel Efes’i
Kudüs’ü , Kerbela’yı şu dünyayı
Reddetmeyelim ırkları, dilleri
Bireye bırakalım tüm dinleri
Sevelim çiğdemi, gülü, nergisi
Arap, Türk, Kürt,Çerkez,Ermenileri
Uzak, yakın demedim kalktım geldim
Sana yüreğimi mekân eyledim
Nicedir güneş doğdu, kuşluk oldu
Çömeldim yollara seni bekledim
Ak tenlim aşkımız henüz yepyeni
Karakaşlı yâr hayli görestim seni
Kelebekler, kuşlar güllere kondu
Yokluğun eritti, tüketti beni
Hilal bakışlım kurban olam sana
Hiç afra, tafra etme sarıl bana
Etme , eyleme üzme, kırma beni
Ne olur insaf et acı şu cana
Dünya yine malum boğazlaşmasını sürdürüyor. İnsan, bahtına düşmüş dünyanın, ama dünya bahtsız. Dünya kaynıyor, dünya kanıyor. Bu boğazlaşmaları durmaksızın çözümlemek, buna yazı yetiştirmek sabır işi. Şu anda bundan söz etmeyeceğim. Uğraşılarımdan birini, resim maceramı, daha doğrusu nasıl resim yaptığımı anlatmaya çalışacağım.
