I.1) ANAYASA(LAR) TARİHİ
I.1.1) OSMANLI DA ANAYASA
I.1.2) TEŞKİLÂT-I ESASİYE KANUNU
I.1.3) 1961’DEN 12 EYLÜL 1982’YE
I.2) “YENİ ANAYASA”YI TARTIŞ-MA(K MIŞ)!
I.2.1) “YENİ” ANAYASA = MADE BY ERDOĞAN
I.2.2) AKP VE CHP SÖYLEMİ
I.2.3) HDP’NİN (MUHTELİF) SÖYLEM(LER)İ
I.3) NE YAPMA(MA)LI?
yanmaya hazır olmalısınız.
Önce kül olmadan kendinizi
nasıl yenileyebilirsiniz?”[1]
Kiminle konuşursanız konuşun, herkesin mevcut duruma, gidişata dair ciddi eleştiriler yapmasıyla karşılaşırsınız. Kiminle konuşursanız, “kimse yan-yana gelmiyor, kimseyle bir şey yapılmaz” denilen depresif haller görürsünüz. Kimsenin kimseleri sevmediği, bir araya gelmediği garip haller. Oysa herkesin bir arada olmaya ne kadar çok ihtiyacı var! Bir araya gelmeyenlere “bir’ey olarak üzerine düşeni yap” dersin, onu da yapmaz. “Bir” kişi ile bir şey olmaz/değişmez” denip işin içinde çıkarlar/çıktıklarını sanırlar.
Eğer, sana ütopya geleni mucizeye çevirmek istiyorsan, öncelikle savunduklarının arkasında duracaksın.
Mücadelen eşitlik ve özgürlükse, işe tarih öncekilerin bile hesabını sormakla başlayacaksın.
İnsanım, bireyim, kadınım, anneyim diyorsan seni yok sayan o bağnaz ziyniyeti hiç düşünmeden sen de yok sayacaksın,
Unutma! Uygarlık sandığın o çağ dışı yaşamın bile hemcinslerinin kirletilmiş cesetlerinden oluşmaktadır; onun için geçmişini iyi bilecek, geleceğinden ödün vermeyeceksin.
Bazı anlar vardır, söyleyecek söz bulamazsın; öyle bir şey işte...
20 Temmuz 2015 Suruç Katliamı ardından sözün bitirildiği, tüketildiği zamanlardayız; acıyı, öfkeyi nasıl ifade edebilirim?
Kolay mı? Suruç’ta sonra aldığım her nefes içimde isyan ediyorken; bıçağın kemiğe dayanmaktan öte, kemiği delip geçtiği bir hâl bu.
“Yaşamak şakaya gelmez” demişti şair. Öyle yaptılar. Büyük bir ciddiyetle, sosyalistçe yaşadılar. İşleri güçleri aşk, hayat ve devrim için yaşamak oldu.
* * * * *
“Gerçek keşif” der Marcel Proust, “yeni bir gözle bakmakla ilgilidir.”
Evet, çok doğru; körün fili tarifi gibi, kim neresini yakalarsa orasından tanımlanan darbe girişimi ve sonrasını kavramak için de yolumuzu aydınlatır bu saptama.
Böylesi durumlarda, öne çıka(rtıla)n görüntülere aldırmadan hakikâte “yeni bir gözle bakmak” gerekiyor.
* * * * *
Öncelikle, kim demişti “Darbe olmaz” diye!
Bunların tavrı inançları, toplumsal, siyasal anlayışları bakımından hiç şaşırtıcı değil.
Peki, ama demokrat, sosyal demokrat geçinenlere ne demeli? Ozanın türküde dillendirdiği gibi "bizden geçinenlere" ne demeli?
Bakın onlar, uluslararası ilişkilerde tüm itibarı sıfırlanmış AKP'ye yeniden itibar kazandırmak, koltuk değneği olmak, başkanlık sisteminin fiilen gerçek-leştirilmesine yardımcı olmak, onaylamak, bayrak sallamak, şapka takıp, hamidiye pet şişelerinden su içmek dışında neler yaptılar, ne(ler)ye ve kim(ler)e hizmet ettiler?
“Hafif acılar konuşabilir; ama derin acılar dilsizdir. ”
Bir insan ne zaman ölür? Şüphesiz, onu hatırlayan son insan öldüğünde! Ve sizi en son hatırlayacak insanın ölmesine daha çok var…
insan yüzü sıcaktır / soğuktu bunlarınki
elleri el değildi / eli andırıyordu
gözleri göz gibiydi / bakışsızdılar
göğse benzer / bir kafesti taşıdıkları
içinde yürek yoktu / çirkindiler
korkaktılar / yarınsızdılar"
H.H. Korkmazgil
Bir varmış, bir yokmuşlarımız,
Yaşamış, yaşamamışlarımız,
Kızlarımız, kadınlarımız,
Hayatı ucuz, ölümü beleş canlarımız,
Hunharca öldürülen çatal yüreklilerimiz,
Ol gün geldiğinde,
Büyü bozulacak,
Ölü dirilecek,
Diri kuşanacak,
Ol divanda tarih yeniden yazılacak,
Yaşlımız,
Gencimiz,
Gülümüz,
Çiçeğimiz,
İlahlara sunulan körpe beyinlerimiz,
Çürüyen, acıyan yanımız,
Tatmamış,
Duymamış,
Görmemiş,
Koklayıp sevmemiş her azamız,
