Ülkemiz seçime doğru giderken onunla birlikte her şey tepe taklak oluyor. Anlık ya da uzun süreli elektrik kesintileri, kimi yörelerde sürekli gidip gelen internet arızaları ve alabildiğine büyüyen pahalılık,pahalılık ve ardından yoğun yaşanan bir geçim sıkıntısı. Peki neden mıdırdanma, şikayet çok az...
Kitabın sayfaları; dağlar arasında yaşam sürdüren bir halkın, yerleşik bulunduğu alanlardaki yaşamlarının, bir zulüm süreçle nasıl altüst olduğunu anlatır.
İki Dedem Vardı, ticaret ilişkileri, dostlukları, evlilikleri, kirveliklerle bir birine komşu halkların; Kürtlerin, Türklerin, Ermenilerin 1915’in kara günlerine nasıl geldiklerini ta içerden anlatmaktadır.
İki Dedem Vardı, sadece katledilmiş insanları anlatmakla sınırlı değildir. Katillerin 1915 sonrası günlerini gözümüzde canlandırırken, bir coğrafyanın nasıl çoraklaştırıldığını aklımıza, vicdanımıza yazmaktadır.
Birlikte çektirdiğimiz o resimler
Hâlâ Koynumda saklı
Şimdi
Anımsıyor musun o günü
İkimiz sahilde gezerken
Denizden
Yüzümüze esen
Simsiyah saçlarını
Sağa-sola savuran
Rüzgâra karşı
Sımsıkı tutmuştum o narin o güzel ellerini
Sən qəlbimin hərarəti, atəşi,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Gözəlliyin utandırar günəşi,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Bu məqamı gözləmisən xeyli sən,
Vurulmusan, sən də mənə meylisən.
Divanəyəm, Məcnun mənəm, Leyli sən,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Bir xəstədir, sənsən şəfa Elnura,
Əbəs yerə vermə cəfa Elnura.
Sevgidə sən göstər vəfa Elnura,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Ipıssız dünyamda
Çölleştim
Bir mutlu tebessüme hasrettim ...
Yaşayıp, yaşadığım
Beli değil
Kan kusup kızılcık şerbeti içtim
Ağıttan başka ezgi bilmiyorum
Heyhat bir yaban çiçeğim bile yok benim
Hemberê gundê me xweşe
Dîmenê wê zehf balkêşe
Keça qemer lê dimeşe
Pir zaneye xwe serkêşe
Fêz gundê me xozan e
Tê de dengê xort-qizan e
Keça qemer kember zive
Meşa wê jî wek qazan e
Jira gundê me Seksan’e
Bingeha wê pir avîne
Geça qemer tim devkene
Her dêmên wê jî havîne
Navê gundê me Şewan’e
Wargehê wê de, rihanan e
Keça qemer pir hêjaye
Piştgirî yê hevalan e
Rex gundê me de zinar e
Navçe me jî Qaqizman’e
Geça qemer pir bedew e
Wek rojane wek zeman e
Ailelerinin durumu orta halliydi. Öyle her düğün için başka başka elbise alamazlardı. Bir yakınlarının düğünü olsa Selma Aysel'den, Aysel de Selma'dan elbise isterdi. Hatta ayak numaraları aynı olduğu için ayakkabılarını bile değiş tokuş ederlerdi. Birbirlerine iltifatlar yağdırırlardı. Evlerinin önündeki bahçeye oturup çeyiz yaparlardı. En güzel dantellerden örtüler örer bir köşelerine de sevdiklerinin baş harflerini nakşederlerdi. Sonra o harfleri birbirlerine gösterip kıs kıs gülerlerdi.
Sevdamı beklediğim bahara ayırdım
Yalnızlığımla
Soğuğun koynunda kaldım
Buzdan oluşan sarkıntılar sardı beni
Zemheri de geçmiyor
Mevsim çok çetrefili
Her yer
Bir aysberg dağı
İçim üşüyor
Filizkıran fırtınası
Dört yandan vuruyor yüreğime
Oy bu ne yaman bir kış? Bahar gelmek bilmiyor
Ağlamalar, bağırtılar, sevinç naraları bahçeden dışarıya taşmıştı… Halil babasından koptu, anasına doğru olanca tüm hızıyla koştu, anasının ellerine sıkıca sarıldı; kana kana öptü, öptü… birden Halil’den sıyrıldı kurtardı kendini, eve doğru koşup girdi içeriye. Halil şaşkındı.
Bize yol verin yol verin ey dağlar
Dereleri, vadileri aşalım
Biz kurda, kuşa, şaha yem olmadan
Yıldızlara, güneşe ulaşalım
Bize yol verin yol verin ey dağlar
Yeter Ye’cüc -Me’cüc’ lerden kaçalım
Zalimlerin düzeninde huzur yok
Halklara yeni kapılar açalım
Bize yol verin yol verin ey dağlar
Kim vezir kimi padişah oldu
Umutlar yıkıldı panik, korku var
Bağların gülleri sararıp, soldu
