yekta uzunoğlu ağ günlüğü

    Ahmed Arif, 1927 yılında, Kürtlerin büyülü rüyalarının merkezi, Amed’de doğdu. Şehri bir baştan öbür başa dolanarak saran, bazalt taşlardan örülme ulu surların eteğindeki bir evde…
    "İnsanoğlu, doğduğu toprakların ruhunu taşır" derler. İnsan kişiliğini, hayal ve arzularını bu ruh şekillendiriyorsa eğer, Ahmed Arif’i anlamak için, öncelikle o coğrafyanın başına gelenlerin yanı sıra, doğup büyüdüğü şehrin tarihi, sosyal, kültürel kişiliğini anlamak gerekiyor.

Selahattin’in hayatı hakkındaki çoğu bilgilere bugünün teknolojisiyle ulaşmak mümkündür ama
Selahattin’i dünyanın 100 unutulmayan şahsiyetinden biri yapan, onun günümüz de Suriye, Lübnan, Ürdün, Mısır, Libya diye anılan yerleri alması ve anılan bu coğrafyada hükmetmiş olması değildir.

Biz hep öyle olduk, bizden öyle olmamız istendi. Acıların bir kene gibi varlığına gömülmesine müsaade edenler olduk. O kenenin varlığımızı an be an yemesinin, tüketmesinin acısını yaşayarak geçirdik bir hayatı.
Eybe (ayıptır), şerme (utanılacak bir durum), ev naye nıvisandın (bu yazılmaz) dı temel kodex (ahlaki kurallar), bu kodexin bedeli olarak varlığımızı bir yaşam boyu dayanılmaz acılara mahkum ederek…..

”Odayı saran odun kokusu
dışarıda çiseleyen bir yağmur
sıcak bir çay ve
aklımda çocukluğumdan kalma bir masaldı annem.”
 
 Üzerleri annemin el emeği kanaviçe işli yeşil yapraklı kırmızı çiçekler bulunan beyaz örtülerle süslü yastıkların konduğu kırmızı sedirlerin bulunduğu oturma odamızın tabanını da, tamamen kaplayan büyük kırmızı nakışlı yünden bir halı, geleneksel bir düşkünlükle bağlandığımız kırmızı rengin ısıtan sıcaklığını ruhumuzda duyururdu.