II) BAŞKALDIRI HAKİKÂTİ
II.1) GEZİ/ HAZİRAN MÜCADELESİ
III) İTİRAZIN ÖZELLİĞİ
III.1) NEYDİ, NASIL YORUMLANDI?
III.2) MUHTELİF ZIRVALAR
IV) “ORTA SINIF” MI?
IV.1) GENÇLİK İLE KADINLAR
IV.2) SANATÇI(LAR) VE DURAN(LAR)
V) KÜRTLER VE BDP’NİN TAVRI
Iı. Ayrım: Kapitalist Virüs
Iı.1) Krizin “Ydd”Si!
Iı.2) Kapitalizm Büyük Bunalımı
Iı.3) Sürdürülemez Kapitalist Gerçek
Iıı. Ayrım: Yerkürenin Covıd-19 Hâli
Iıı.1) Covıd-19’un Merkez Üssü: Emperyalist Abd
Iıı.2) Trump’lı Amerikan Felaketi
Iıı.3) Corona Yıkımı Her Yerde!
Iv. Ayrım: Virüs Sadece Katalizördür!
öldürülür taşıyanlar ışığı,
başkaları alır onların yerini,
ışığa dokunamaz ama kimse.”[1]
Bertolt Brecht’in, “Ondan beridir ki, umudu var dünyanın...” betimlemesinde olduğu gibi, tarihin ön saflarındaydı…
Baş eğdirilemeyen mücadelesine ilişkin olarak hepimiz; Louis Aragon’un, “Sevmiş olmaktandır övüncüm/ başka değil,” dizelerini anımsatandı…
Biraz “abartılı” bulsam da; Yehudi Menuhin’nin, “Her insanın doğasında olan, yaratılıştan gelen şeyin yalnızca müzik olduğunu düşünebilirim,” saptamasına müthiş bir değer atfederim; tabii Pierre Beaumarchais’nin, “Bugünlerde söylenmeye değmeyecek sözler şarkı yapılıyor,” uyarısını da “es” geçmeden…
Soru(n)ların ortasında “Güncel müzik nedir, nasıldır” sorusuna yanıtın, “Madonna’nın ‘Kötü Müzik, Cafcaflı Şov’uyla… müziğini bu kadar ruhsuz bir hâle getirmesi”nde[2] somutlandığı hâlde de “umutsuz” değilim.
bütün gündüzlerin,
bütün gecelerin sonunda
meltemi senden esen
soluğu sende olan,
yeni bir başlangıç vardır.”[1]
Bugün Hıdırellez; eski(meyen) yeni(lene)nin başlangıcı; baharın isyancılığını hatırlatan ölümsüzlüğün 6 Mayıs’ı…
Nâzım Hikmet’in, “Pişman değilim yaşadıklarımdan,/ öfkem belki de yaşayamadıklarımdan”…
Ahmed Arif’in, “Tütünsüz, uykusuz kaldım/ Terk etmedi sevdan beni”…
Eğer iyi değilse,
daha sonu gelmemiş demektir.”[1]
İnsanın içini doldurup düşündüren, umutlandıran, ısıtan anlam dolu kelimeler vardır:
Devrim, aşk veya özgürlük gibi…
Ya da çocukların, çiçeklerin adları…
Sonra yoldaşlık, cesaret ve emek gibi…
Helin, Mustafa benzeri; türküler gibi ölümsüzleşenlerin isimleri…
Ölüm orucunun 320. Günündeki bizim İbrahim Gökçek de onlardandır…
Gücümüzün nelere yetebileceğini hepimize öğretenlerdendir o:
Eugene Pottier, Paul Robeson, Victor Jara, Ruhi Su, Aşık İhsani, Aşık Mahsuni, Ahmet Kaya ve daha nicelerinin yoldaşıdır…
aşımıza ekmeğimize el koyan ücretli kölelik sistemine;
kadınları çifte sömürüye maruz bırakan ataerkil vahşete;
ezilen ulusların eşitliğini engelleyen sömürgeci barbarlığa;
azınlık haklarını gasp edip, onları asimile ederek kimliksizleştiren etnik kıyıma;
savaşla talan edilen ülkelerinden kaçan mültecileri, pazarlık konusu yapan bezirganlara, onları ölüme terk eden ırkçı kayıtsızlığa;
açlıktan kırılan yığınlara karşın, silahlanmaya dev kaynaklar akıtan militarizme;
Bu kadar hayati bir olayda haklı beklentim bu konuda yazı yazanların azami sorumluluk taşımış olmalarıydı ama maalesef!
İki gün önce Nerinaazd’ın yayınladığı bir haber bardağı taşıran son damla oldu!
Iı. Ayrım: Sürdürülemez Kapitalist Yıkım
Iı.1) Dünya Hâl(Ler)İ
Iıı. Ayrım: Türk(İye) Ekonomisi
Iıı.1) Eşitsizlik Coğrafyası
Iıı.2) Borç + İşsizlik = İntihar
Iv. Ayrım: İşçilerin Hâli ve Mücadelesi
Iv.1) Sınıf: Durum ve Mücadele
Iv.2) Devlet ve İşçiler
Iv.3) Sendikal Mücadele (Mi?)
