Erdem, düşmanın dışımızda değil, kendi benliğimizde olduğunu bilmektir.
Erdem, kör olduğunun, aciz olduğunun, yanı başındakini tüm eksikleriyle kabul etmesini bilmektir. Kendisini yani insanı her şeyin merkezine koyan tutumlardan kaçınıp, ben değil biz, biz değil tabiat ve tüm canlılarla birlikte varız diyebilmektir. Erdem en kötüsü, en âcizi, en çaresizi benim diyebilmektir.
Kendimi bir anlatsam, hayatım romandır'' der çıkarız işin içinden. Aslında her hayat, bir romana, bir hikayeye konu olacak kadar zengin ve ilginçtir. Değil mi ki hayat, iyilik kötülük, varlık yokluk arasında tükenir gider; başka bir deyişle her şey insana dairdir. O halde her hayat bir romandır; yeter ki yazmasını bilelim...
Ali Rıza Aksın'ın "Kırmızı Fare" adlı anı romanını okuduğumda tam da bu duyguya kapıldım: "Neden yaşadıklarımızı yazmayız? En basit, en sırada hayat bile içinde esaslı bir roman taşır."
Şimdi “Düş Ülke Kadınları” adlı ilk romanı okurla buluşuyor.
En çok da sahibini yitirmiș bir őykü...
Şiir bir bakɪma sahip çɪkmaktɪr sahipsiz ve sessiz gidenlere...
Çünkü yitse de bir őykünün insanɪ, duygularɪ asɪlɪ kalɪr bir yerlerde ve birilerinde...
Bu nedenle bazen șiir bir vefa borcudur dizelerde ődenen...
Sevda K.
Hayatlar var...
Birleştirilmiş görünen,
Ama ayrı kalmış...
Aynı evin içinde,
İki ayrı dünya,
Düşünceler farklı,
Hayaller ayrı...
Ne sevgi, ne saygı,
Ne de heyecan...
Tek birleşen,
üreme hücreleri olan,
sayısız insan...
Ortak noktaları,
Yalnızca çocukları...
Oysaki onların
Kendilerinden önce,
Birbirlerini seven ebeveynlere,
Ne çok ihtiyacı var!...
Kürt sorunu, Alevi sorunu, çözülmemiş Ermeni sorunu derken, Mustafa Özbey, görmezlikten gelinen Kırmanc kimliğiyle ortaya çıkmış ve biz de varız demiş.
. 2 yaşında geçirdiği çocuk felcinden dolayı yürümekte zorlanan Abi’min çantasını taşımak için başladığım ilkokulda matematik dersi için abaküs istediklerinde paramız olmadığı için annem ağaç dallarını kesip, hepsini aynı ölçüde ayarlayıp, zımparalayıp ve güzel bir kurdele ile bağlayıp, yanına da kendi diktiği bir keseye kırmızı, diğer keseye beyaz fasulyeleri koyup öyle okula göndermişti beni. Annemin saatlerce emek vererek ve içine sevgisini katarak hazırladığı çubuklar ve fasulye keselerim herkesin ilgisini çekmiş, öğretmenimin de takdirini görmüştü.
Arkadaşı Sinan Sümer’in, MHP'li Bakan Cengiz Gökçek'in koruması Süleyman Ezendemir'in kurşunlarıyla katledilmesini protesto edecek gösteriye katılmak için çıkmıştı baba evinden.
Tek bir amaçları vardı: Arkadaşlarının katlini herkese duyurmak ve onu son nefesini verdiği yerde anmak. Ama bu tepki bile çok görülmüştü onlara, ateş emrini alan askerler üzerlerine ateş açarak gelmeye başlamışlardı. Çıkan hengâmede er Zekeriya Önge vurularak ölmüş, korsan gösteriye katılanlardan 24 kişi yakalanmıştı. Yakalananlar arasında 17 yaşında genç bir devrimci çocuk da vardı. Adı Erdal Eren’di.
Ne farklılıkları kabullenmeyenler
Ne de doğayı kirletenler
Asla samimi olamazlar
Onlar ki
Özü -sözü bir olmayan
Neyin doğru
Neyin de yanlış olduğunu bilmeyenlerdir
Onlar ki
Duygusuzlar
Kendi egoların kabartıp
Bir sürü şey uydururlar
Ancak bilinen bir şey var
O da
Onların icat ettikleri
Sürüp giden kirli savaşlar
İnandıkları
İdealizmin mesnetsizliğinden ibarettir
Ve son kez baktım çocukluğumun küçük cennetine"
Bir yanda bizim biz olmamızı sağlayan iç dünyamız. Diğer tarafta iç dünyamızı unutturacak kadar bize hakim dışarıdaki yaşamımız. Bize düşen hayat ödevi ise bu ikisini uyum içinde götürerek yaşamı devam ettirmek…
