Delta
Kalsam çırılçıplak ovaların
dilsiz ormanında yüzünle
başımı yıldızlara vura vura
acıları sustura sustura
nehirlerin biriktirdiği
deltalarda kuşlarla ölsem.
Kalsam çırılçıplak ovaların
dilsiz ormanında yüzünle
başımı yıldızlara vura vura
acıları sustura sustura
nehirlerin biriktirdiği
deltalarda kuşlarla ölsem.
Hayat devam ediyor
Bir şekilde
Tüm ağırlığıyla
Akşam yağan yağmur
Doğaya can vermiş yeniden
Ağaçlar sessiz
Hayvanlar şaşkın
İnsan
Ah insan hâlâ paranın peşinde
Duygular değerini yitirdi
Yönsüz
Şekilsiz
Her şey kendi döngüsünde
Hani gündüz düşlerim nerede
Günün kesişen telâşesi içinde
Özlediğim
Parklarda çocuk sesleri
Eğriler çizerim kalemsiz
Parmak uçlarımla
Bir avuç payıma düşen
Sayabilirim belki yıldızları
En çok dağlara gömdüler bizi
kuşlara bıraktım yasımı
ıslanmış kirpik uçlarından ovaya
nasıl düşerse yıldızlar, öyle
asfalta serptim kanımı
otobanın üzerinde güz şenliği
raks halinde binlerce kanat
karaltılı açılıp kapanan pelerin
en çok dağlara gömdüler bizi
gecenin vur sesi tenimde parlayan.
Önünde ne var
Nereye yol açıp
Neyi nereye yaklaştıracak
Hangi karanlıkları aydınlığa kavuşturacak
Hangi dağın yükü omuzlarında
Hoyratlığın
İpe sapa gelmeyişin
Ondan mı
Beşikte bebeğe ninni mi söyleyecek
Sevdalı dilinde türkü mü olacak
Gönüldeki düğümü mü çözecek
Belki bir zorunlu bekleyişe
Eşlik edecek
Açtım kapıyı usulca
Sıkıca tutuyorum
Çarpmasın diye
Eşikten içeri girdi bir fısıltı gibi
25 04.2020