Kimine göre de yaşlı,
Mesela bana soracak olursanız
Ne gencim ne yaşlı...
Ben bu devrin insanı değilim.
Bu dönemin epeyce bir gerisindeyim...
Benim ruhum hâlâ mektupları seviyor, kalemle karalamayı seviyor.
Hâlâ mahcubiyet nedir yüreğinde hissediyor...
Hâlâ araba plakları görünce tuhaf bir hüzne dalıp gidiyor...
Ben hâlâ insanlarda minnet vefa arıyorum
Hâlâ iyi insan demek için önce merhameti baz alıyorum, gördüğüm meziyetler arasında...
Hâlâ maddiyatı manevi değerlerimden önce değil sonraya koyuyorum
Önceliklerim sıralamasında...
Kitap, gazete, dergi kokusunda huzur buluyor
Müzik dinlerken kendime geliyorum...
Çocukları mutlu görünce yüzüm gülüyor
Ağlayan birini görünce içim burkuluyor...
Ben hâlâ eski âdetlerle yaşıyor
Modern hayat denilen rezilliği kabul edemeyip
Tüm benliğimle ret ediyorum...
Modernlik demek mutasyona uğramış insanlık ise sağ olun ben böyle eski kafalı kalayım...
Benim modernlik anlayışım ise çok farklı,
Nezaketli ve güler yüzlü olmak
Açı açığı korumak
Haksızlığın karşında dimdik durmak
Teşekkür etmeyi, özür dilemeyi bilmek
Dahası haddini hududunu bilmek,
İşte modernlik anlayışım benim bu ve buna benzer şeyler...
O yüzden sevilmez ve istenmez benim gibiler,
Çünkü doğruyu söyleyenler
Hiçbir devirde sevilmediler...
Yarın sevinirler mi bilemedim?
Benim yazdıklarım size uydu mu bilemedim!
Sevgi ile aşk ile,
Saygılarımla;
Ali Cemal Türkmen
Yorumlar
Kalemine yüreğine sağlık