Şiir

Bedewê navberê min û te de daristan in
Rê û şiverê tune, dor newal û çiyan in
Bextê min zehf reş e li min baran û bager e
Roj min re pir tarîye; kêfa mar û mişkan in

Demekî kurt nîne, dibe ku bist û sih sal e
Dîsa min pirs dikin dibêjin “ev çi hal e”
Ez dibêjim jiyana min de kul û jan heye
Xezal bê te min re tim hilweşandin û çal e

Delala min mirazê min û te çima nabe
Per û baskê min şikest mil jî li min ranabe
Evîna min ez bê te pir nexweş û bengîn im
Xezal tu ji min zehf dûrî, dilê min şa nabe

Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını
Dehleyerek
Yürekli insanların yurduna saldırdılar
Til Koçer yanıyor
Zumar kanyor
Lime lime edilen bedenler kızıl kan revan içinde

Çeteler şuh ile
Hu çekerek
Allahtan gelen
Ayetler okuyarak
Kesip döktükleri
İnsanların kanını içerek
Mest olup
Namaz kılarak
En kötü zamanda
Umutları perişan ettiler
Şengal ovası tarumar,Rabiya’da kan kokuyor bu yaz

Hawar zû werin stargehê me çêkin
Gundên me hilşandin malan avakin
Neyarên lawir çavberdan canên me
Dilê me birîn e derdê me pakin

Ketin nav perestgehan û nav dêran
Jiyanan gel xera kirin û hêran
Dîsa çax dîsa dan me herimandin
Stûyên zarokan jî dan ber kêran

Misilmanan dest-pîyê me jê kirin
Roja me reş dilê me xopan kirin
Wijdanê wan tune hemû kujtarin
Peneberên Mexmur’ê dan koç kirin