Berbange me serî da
Tirêje ke xweş berda
Doralî ronahî bû
Roja me jî geş veda
Qet guh nedin bêfêman
Nekevin kul û xeman
Em heşîyarbûn ser pêne
Pêş de biçin her deman
Xort û keçên me rabûn
Mêr û jinên me tevbûn
Bi hevre çûn ser çiyan
Hemû gelên me şabûn
Heval egîtên me nin
Hemû jî wek şêran in
Rizgarî yê dixwazin
Xort û keçên gelan nin
Berxwedana Kurdane
Têkoşîna gelan e
Şêr û şervan natewin
Têkçûna neyaran e
Mehmet Çobanoglu
06.08.2014
Stenbol
Kela germa havînê ye
Her der qeliya ye
Her der dûman e
Dîsa li ser Êzîdî’yan
Xişma Misilman’an e
Êrişa İŞÎD’e
Êrîşa El-Kaîde ye
Sîncar şewitî, Laleş helîya
Hawara dayîk û qêrîna zarokane
Şîn û şîvana Kurdan ket başûr bi heta bakûr
Mixabin
Dîsa komgujî ye
Dîsa agir dibare
Fîxan û wizara Êzîdan e
Ji axê xwîn dikişe wek çem û robaran e
Zeman xerabû hawar tevkujîya Êzîdan e
Ez bin destê neyaran de lawazim
Şerpeze me bextiyarî dixwazim
Ger rizgar nebe axa walatê me
Hemû cîhan bidin min ez naxwazim
Ez lawê gelan im, rêwî yê şoreşim
Bo serefirazî yê her dem dimeşim
Rizgarî nêze; hevalan bawerim
Ez her gav bi hêzim, her dem pir geşim
Kara me azadî ye doza me erd e
Axa me vegirtin mirîn jî serde
Em sitem naxwazin neyarê xedar
Wekhevî dixwazin mafê me berde
Çaldıran gamlı
Dinleyen dertli
Çalan napsın çaldıran ne
Çalandadır hakimiyet
Welat me xweş diyarî, pir şêrînî
Tu zanî xeribî jî zehf yeman e
Ew xem û xeyalên min niha rast bûn
Ez ji te ve serxweş bûm xweş deman e
Welat tu zanî, bendewarê te me
Qedir, qîmetê te ba min giran e
Kê dizanî salan şûnve bêm ba te
Welat bêhna te wek bêhna yaran e
Jiyana me xweşîya me kêfa me
Li ser te gul gulîstanên mêrgan e
Kalîna berx û karan û pezan e
Refên dewaran diçêrin hêrgan e
Welat me xweş diyarî, pir şêrînî
Tu zanî xeribî jî zehf yeman e
Ew xem û xeyalên min niha rast bûn
Ji te ve serxweşimbûm xweş deman e
Welat tu zanî, bendewarê te me
Qedir, qîmetê te ba min giran e
Kê dizanî salan şûnve bêm ba te
Welat bêhna te wek bêhna yaran e
Jiyana me xweşîya me kêfa me
Li ser te gul gulîstanên mêrgan e
Kalîna berx û karan û pezan e
Refên dewaran diçêrin hêrgan e
Bi salan e hêviya yarim
Ji derdan e kul dibarim
Ez rebenim, belengazim
Perçe perçe dûr diyarim
Geh dûmanim ge moranim
Geh xulamim geh şivanim
Evîna min bû bela min
Dîwane me ser çolanim
Ez qedîyam ez heliyam
Ez bo bextê xwe girîyam
Wek agirim vek êtûnim
Ji keseran tim keliyam
Ew yara min bû qeda min
Ka naza min ka keda min
Hawar hawar li min hawar
Yar carekî rû neda min
Ey yara min Meren’a min
Xezela min, demana min
Tu cani û tim jiyan î
Were ba min heyrana min
ağlamayı naz için!
gülmeyi doyasıya bilirdim
kucak kucak paylaşılamazdım
ne korku bilirdim ne kaçmayı
canım ne zaman istese sokağa fırlardım
bilirdim gözler hep üstümde
üzerime titrerlerdi
anneye, babaya, güvenirdim
ablalara, abilere duyduğum güvenle
pervasızca özgürdüm sokaklarda
yapılan telaşlı uyarıları hiç anlamadım
zira sizler varken yanımda,
neden korkacaktım?
bir anda oldu her şey
kulaklarımı sağır eden patlamaların ardından
kulaklarımdan beynime uğultular vururken
yüz yıllardır
deng bejler söylüyor
her acıyı bir fotoğraf gibi anlatır
Sesini duyarım
avazını duyarım ta derinden
öyle derinden ki
ruhumun kapalı mekanlarında yankılanır
söylediklerinin çoğunu anlamasam bile
hepsinin karşılığı var bende
öyle tanıdık ki!
sanki dün söylenmiş gibi taze
benim için söylenmiş gibi
üzerime alınırım
kulak veririm
kendi acılarım dile gelir
olmasaydım böyle, divane gibi
budala, abdal bir aşık
anadan doğma sırılsıklam
suya
toprağa
çiçeğe
dağ başındaki ceylana
dere boylarında şelaleleri aşan bir balık gibi
dörtnala gider gibi
peşine düşmeseydim sevdanın
saçları karma karışık
toz toprak içinde
güneşin anlında yanmış
esmer yüzünde parlayan gözlerine
aşık olmasaydım
acı çeker miydim böyle.
