Yürekler tutuşur
sönmeyen bir yangın yeridir
sarar dört bir yanı
sanmayın ki bu devran böyle döner
dağ başlarını duman almış
cehennem ateşiniz den
ve bu cehennem sizi de yakacak.
ölüm dansına durmuş, çıldırmış zebaniler
akıttıkları kandan, sarhoş olurlar
üç beş çapul için, insanlıktan çıktılar
arkalarında iplerini tutmuş kuklacı
keyfince oynatır cehenneminde
onlar cenneti düşlerken
cehennemin kapısını açar cümlesine
ve cennet diye yutturur
döktükleri kandan sarhoş olmuş
üç beş çapul için gözleri kararmış
ve insanlığa ihanet etmiş
bu fikri bozuk kuklalar
cenneti kazandıklarını sanırlar.
ama suç birazda bizde
iyi niyetimizin döşediği, cehennem yangını
ocağımızı yakana dek, bir kurtarıcı aradık
gah kara oğlanlara bel bağladık
gah elinde zülfikâr aliyi çağırdık
gah boz atlı hızır yetişir imdada diye
kendimizi kandırdık.
bile bilseydik;
tek kurtuluş kendi ellerimizde
ve dağlar, yüce dağlarımız
koynunu açmış bizi beklerdi
atalarımızın her kırımda sığındığı yüce dağlarımızı
maraşın ve tüm yakılan mazlumların
yanmış cesetlerinin dumanında görünmez oldu
ve bu yangınlarla tutuştu.
