E.Ş. Yeni kitabın yaşamına yansıyan yeni renk getirdi. E-kitap ile okuyucuyla buluştu. Yeni kitabının e-kitap ile okuyucuyla buluşma fikri ve bunun yanında bu kitabını diğerlerinden farklı kılan yanlarını konuşarak söyleşimize başlamak istiyorum. Son kitabını senden dinleyelim.
C.A. Hem her şey tesadüf hem de hiçbir şey tesadüf değil. Ses, Gövde, Zihin bunu bana bir kere daha gösterdi. İmgelerden oluşan bu şiiri yazar yazmaz fikrine kıymet verdiğim için Zafer Yalçınpınar'a gönderdim. Diğer kitaplardaki anlatı dilinin dışına çıktığım bir metin olduğundan onunla ne yapacağımı bilemedim açıkçası. Sanki ben yazmamışım gibi hissettim bitirip okuduğumda. Zafer, şiire çok sahip çıktı, üzerine beraber de çalıştık, çalıştıkça sahiplendim ben de ve e-kitap olarak yayımlanma teklifi de ondan geldi. E-kitap olduğu için okurla hemen buluştu, hemen geri dönüşler gelmeye başladı, bu alışkın olmadığım bir şey tabii. Çok sevdim bu okurla direkt buluşma halini. Yakında bir e-kitap daha gelebilir, üzerine çalıştığım bir dosyam var ve bence yine e-kitap olmaya daha uygun.
E.Ş. Kendini tekrar etme birçok edebi türde görülen bir şey olduğunu görüyoruz ancak bu durum şiirde daha belirgin. Tekrar bir yerde de tıkanmayı derinleştiriyor. Bu tıkanmanın etkisiyle düşülen tekrarı yenmenin yolları sence nelerdir?
C.A. Genel bir yolu, yöntemi var mı bilemiyorum ama ben genel olarak kendini tekrardan çok sıkılan biri olduğum için yazarken de tekrara çok düşemiyorum sanırım. Aynı yollardan sıkılıyorum, aynı saçtan sıkılıyorum, aynı şeyi yemekten sıkılıyorum... Aynı şeyi aynı şekilde yazmaktan da sıkılıyorum. Elbette beni besleyen ve üzerine düşünüp yazmayı sevdiğim temalar var. Kadın+'ların deneyimlerinden yola çıkarak yazıyorum hemen hemen yazdığım her şeyi ama dil değişiyor her dosyada. O anlatmak, göstermek, işte bu demek istediğim şeyi olabildiğince dili yeniden kurmaya çalışarak yazıyorum. Aynı şeyleri, aynı şekilde anlatmak popüler söylemle ifade edersem bence konfor alanı ve ben genel olarak konfor alanımı kendim kurup kendim dağıtmaktan hoşlanıyorum. Bırak dağınık kalsın diyorum kendi kendime sık sık.
E.Ş. Şiirini bireysel ve toplumsal açıdan değerlendirdiğinde varoluşsal veya sosyolojik açıdan kurduğun bağ nedir ve tam olarak nasıl bir şekil almaktadır?
C.A. Kişisel olan politiktir diyorum ve toplumsal ve bireysel olarak ayrı değerlendirme yapamıyorum yazdıklarım için. Çünkü hiçbirimizin var oluşu sistemden bağımsız düşünülemez; sistem de var oluşlarımızdan bağımsız düşünülemez gibi geliyor bana.
E.Ş. Üretim direnci yüksek bir şairsin. Yazmak senin için bir ifade şekli mi yoksa insanın sessizliğini kırmak için atılan bir taş mı?
C.A. Yazmak bence işaret etmek demek. Bakın ben bunu gördüm, siz de görün demek. Bu yüzden politik doğrucu da olmamaya çalışarak ve sonuçta edebi bir şey de yaptığımı unutmadan altını çizmeye ve göstermeye çalıştığım konulara odaklanıyorum. Bu ülkede her gün kadınlar ve lgbti+'lar öldürülüyor; nefrete, ayrımcılığa uğruyor. Benim bütün derdim insanlara bunu göstermek ve bunun Cerence yapmak.
Şunu yazmıştım Gelemem Cezalıyım ‘da:
-bütün bunlar yaşandı-
Bütün bunlar yaşandı ve
Sanmayın ki anlatmayacağım dedim diye
anlatmayacağım
Elbette anlatacağım"
