11 Temmuz'da Üşüdüm

 “Ben Mahkemeye gidiyorum,” deyip evden çıktı.
Ben de hemen babamın ardından ablama yardım etmek için evden ayrıldım.
Babam, mahkeme salonunda abim Ali Haydar Türkmen'i vuran polis memuru ve onun arkadaşları ilk defa karşılaşacaktı. Olmamış. Karşı taraf “Can güvenliğimiz yoktur!” diye mahkeme heyetine dilekçe göndermiş, duruşmaya gelmemiş.
Bu duruma itiraz eden babam Niyazi Türkmen, Hâkime, “Biz siviliz ama can güvenliğimizden korkmuyoruz. Sizlerin karşınıza her zaman çıkabiliyoruz, istenilen her yere de gidiyoruz… Ama ne acıdır ki devletin her türlü imkânından yararlanıp bellerindeki silahla rahatlıkla adam vuranlar ve üzerlerinde devletin resmî elbisesini taşıyanlar kalkmış bir de ‘CAN GÜVENLİĞİMİZ YOK!“ diye mahkemeye gelmiyorlar. Burada sizce bir ADALETSİZLİK yok mu Hâkim Bey?” diye sormuş. Hâkim de babamın bu cümleleri ardından sarsılmış olacak ki kabahatini kapatmak adına “Sen kendini ne sanıyorsun, haddini bil be adam! Çık dışarı!” deyip babamı duruşma salonundan dışarı çıkarmak için görevlilere talimat vermiş.  Birkaç kişi babamı yaka paça tutup ta Adliyenin dışına çıkartmış.
Oysa babam Niyazi Türkmen’in tek suçu oğlunu savunmak, bunu yaparken de Ülkesinde ADALETIN herkese eşit dağıtılmasını istemekti. Bunu da adalet dağıtan hâkim ve savcıların yüzüne haykırmıştı yalnızca...
O sinirle eve gelen babam Niyazi Türkmen kendisine yapılan haksızlığı hazmedememiş, evde iki kez kalp krizi geçirmiş, daha sonra durumu anlaşılınca Selvinaz ablam ve İbrahim eniştem tarafından zorla SSK Dışkapı Hastanesine götürülmüş...
Hastanede doktorların tüm çabalarına rağmen, babam Niyazi Türkmen orada da yeni bir kalp krizi geçirerek hayata gözlerini yummuş...
12 Temmuz 1979’da onu toprağa verdik.
                                    ***
Sevgili babacığımın toprağa verilişinin üzerinden tam tamına 46 yıl geçti.
Sevgili Babam,
Beyefendi kişiliğini, zeki, fedakâr, mütevaziliğini, insanlığını, gülen yüzünü, tatlı sesini, gülüşünü ve seni sen yapan her şeyini özlüyoruz.
Her zaman bizim kalbimizdesin.
Hayata ve hayatımıza kattığın tüm değerler ve güzellikler için sana sonsuz teşekkürler.
İyi ki sen bizim babamızsın.
İyi ki bizim hayatımızda var oldun.
Ne mutlu ki senin çocuklarınız
Seni çok seviyor her zamanki gibi özlemle, saygıyla ve şükranla anıyoruz babacığım.
Işıklar içerisinde uyu.
Oğlun
 Ali Cemal Türkmen