Evi izleyen korumaların akşam değiştiği anı fırsata çevirip girecektim. Evin dışında polisin özel birimlerinin kullandığı Tatra 613 model arabalar hâlâ devriye geziyordu ama ben “öldürülme pahasına” evi çevreleyen 1 metre yükseklikteki çiti atlayarak eve girmeyi başardım…
Kapıya vurmak zorunda bile kalmadım. Bay Hájek benim geleceğim zamanı biliyordu ve muhtemelen pencereden tutuklanacağım endişesiyle dışarı bakıyordu, bu yüzden ben daha kapıyı çalmadan o açtı.
Fotoğrafın can alıcı iki unsurundan biri boş bardaksa diğeri de “GRUNDIG TK-145” e takılı olan makara band …
60’lı yıllardan,70’li yıllara atladığımız günlerde Ehl-i keyf biri tarafından doldurulmuş olmalı…
Bit pazarından aldığım bir kucak bandın içinden çıktı.
Zamanının popüler şarkılarını kaydettirmiş ilk sahibi.
O günlerde tarzım değildi bu şarkılar ama şimdi dinlerken “Çok da iyi etmiş,” diyorum.
Atılmış bir kâğıt üstünde değil yüzleriniz
saklanmış bir kağıt üstünde
saygıyla dörde katlı.
Zaman zaman elektronik ile ilgili anılarımı paylaşıyorum.
Doğrusu umduğumun ötesinde ilgi görüyor…
Bu sebeple teşekkürlerimi sunuyorum.
***
6 Eylül Pasajı’nın okul tarafından girişinin tam karşısına düşüyordu dükkânı…
Öyle aydınlık bir dükkân değildi.
Uzunlamasına ortadan ikiye ayrılmış, arkada kalan kısmı atölye bölümüydü.
Dükkânın ön yüzünü neredeyse vitrin kapsıyordu.
Küçük bir kapıdan giriliyordu.
***
“Suratsız” denildiği kadar vardı…
Yorgun kokusunu…
***
Elektronikçiyim ben.
Nereden bakılsa elli yılı aşkın bir süredir bu işle meşgulüm.
“Doktor” diyorlar bana.
Oysa hekimlik eşim ise elektronik de metresim…
Yani kara trenlerden sonraki bir diğer sevdam…
Birkaç gündür, evvelki pazar satın aldığım çok ama çok eskilerden kalma, bir “Grundıg-TK-20”yi yeniden hayata döndürmeye çalışıyorum.
Amacım eski cihaz koleksiyonuma bu nadide parçayı katmak.
***
Koku en ilkel ama bir o kadar da güçlü bir hafızaya sahiptir.
Parti ilkesi, yönetim kadrosu ile tabanı arasında hem yaşamsal, hem de düşünce bakımından birbirine tamamen zıt tek parti CHP'dir. Bu düşünceyi kanıtlayacak o kadar örnek var ki, hepsi sıralansa sayfalar yetmez.
CHP'nin kurucuları ve yolunu devam ettiren üst düzey yönetim kadrosunun büyük bir çoğunluğu, sınıfsal olarak kendilerini yukarıda gören yükseklik kompleksine sahip, “Bürokratik Oligarşik Burjuva Sınıfıdır.”
Ufukta,
Alevler içinde kızgın bir bıçak parlar.
İçimde eski bir aşk dağlanır,
Pişmanlıklar ağlar.
O an ki,
Yaraların açıldığı andır.
Keyfe değil benimkisi,
Rakı acıyan yanlarıma pansumandır.
Fotoğraf Edremit/Altınkum
son insan kalıncaya dek
yok olmayacak:
Biri sanat, öteki isyan!”[1]
Emperyalist tekellerin yönlendirme ya da doğrudan müdahaleleriyle tezgâhlanan askeri darbelere, diktatörlüklere sahne olmasına karşın, devrimci geleneklerin sürdürüldüğü bir coğrafyadır Latin Amerika.
Sanıldığının aksine Meksika’dan değil, ABD’nin güney eyaletlerinden başlayıp, Şili’nin en güneyine kadar uzanan Latin Amerika, Amerika’nın güney yarısını oluşturan bir kıtadır.
(...)
Şimdi dönüp bakınca çocukluğuma, o yaşta ne çok şeyler öğrettiğini düşünüyorum Kemer istasyonunun bana…
Hatta rayların çelikten, tekerleklerin ise demirden yapıldığını, aksi halde birbirlerini tutamayacaklarını, lokomotifin olduğu yerde patinaj yapacağına kadar pek çok şeyi biliyordum daha o vakitler.
Belki de hayatımı ileride kazanacağım fen bilimlerine olan düşkünlüğümün kaynağı buralardaydı.
Ama o yaşlarda bir işe yaramayan bilgilerdi bunlar.
***
Zaman her şeyin ilacıdır fikri eskiden, çok eskiden her derde ilaç olmuş mudur, olmamış mıdır ayrıca bir muamma olmakla birlikte, şurası bir kesindir ki, her şeyin bu kadar gelişkin olmadığı dönemlerde bazı karanlık olguların zaman sürecinde gelişerek açıklık kazandığı bir gerçektir. Ama, öte yandan geçen bu zamanın her derde ilaç olduğu yine de kesin bir bilgi değildir. Çünkü zaman dizginlenemeyecek kadar akıp giden bir süreç iken, içinde geçen işler, olaylar, düşünceler, duygular da hiç durmadan gelişip, değişiyor.
