II. AYRIM: DOĞU VE ORTADOĞU’DA ÜTOPYA(LAR)
II.1) MAZDEK, HÛRREM, BÂBEK, İSMÂİLÎLER, KARMATÎLER ŞEYH BEDREDDİN
III. AYRIM: AVRUPA’DA ÜTOPYA(LAR), İSYAN(LAR)
III.1) ROMA’DA SINIF MÜCADELESİ VE ÜTOPYA
III.2) RÂFİZÎ HAREKETLER
III.3) AVRUPA’DA KÖYLÜ İSYANLARI
III.3.1) VE THOMAS MÜNTZER
IV. AYRIM: ÜTOPYA ÖRNEKLERİ
IV.1) PLATON’UN ‘DEVLET’İ
Teknoloji, bilgi çağı; hızlı tüketim, sınırsız sahip olma ve insanlıktan uzaklaşmışlık, bugüne kadar var olmuş tüm düşünceleri alt üst ettiği gibi sosyalistleri daha derinden etkilemiştir.
Her şeyin çıkar ve menfaate dayandığı insanlık dışı bu yapıdan, sosyalistlerin daha fazla zarar görmemesi için, çağa uygun yeni bilimsel Marksist ilkeler geliştirmelidirler.
Sosyalistlerin, din ve etnik milliyetçiliği temsil eden kapitalist siyasetler gibi ilkesiz şekilde menfaate dayanan kültürleri olmadığına göre, tüm gerçekleri cesaretle tartışmaları gerekiyor.
Fakir Baykurt’la ilk tanışmam Hollanda’ya geldiğim 1985 yılında bir toplantıda olmuştu. Kitaplarını okumuş, ama o güne kadar kendisiyle karşılaşmamıştım. Fakir Baykurt, bir grup arkadaşla çıkarttığımız Sesimiz gazetesi için söyleşi yapma isteğimizi bir kez geri çevirmiş, bir söyleşimizde de beklentilerimizi karşılamamış olmalı ki, bir arkadaşımız gazetede, “Kitapları okunması gereken, ama dinlenmesi gerekmeyen bir yazar” gibi bir cümle kullanmıştı onun için.
“Kusura bakmayın Doktor Bey benim de çalışmalarım var, kendimi yazılarıma vermem gerekli,” diyerek telefonu kulakları tırmalayan o çığırtkan ses tonuna rağmen sesli halde açık tutarak masamın üzerine koyup o anki yazıma konsantre olarak yazmaya devam ederdim…
Çok ama çok sonra öğrendim… Meğerse Sırtlan, Paris’te tanıdık çevrelerden Kendal Nezan ile akraba olduğumuzu, onunla birlikte Kürt Enstitüsü’nü kurduğumuzu, ama daha sonraki yıllarda yollarımızın ayrıldığını öğrenmiş. İşte bu yüzden hep Kendal’e saldırı içerikli hikayeler anlatırdı:
küçük işlere tutunan ve daha büyük olanların
peşinde koşan küçük insanlarla dolup taşabilir.”[1]
Bir kez daha seçimin eşiğindeyiz. Ve bir kez daha hem muhalefette hem de sosyal medyada bir öfori… “Bu kez oldu! Bu kez düştü düşüyor! AKP (ve reisi) bu kez gidici…”
Bu iyimserliğin hayatta karşılık bulmasını en çok isteyenlerdenim, emin olun.
Salyan rayonu, Yenikənd kənd tam orta məktəbinin müəllimi
İBRAHİM KAYPAKKAYA
Onlar halk kahramanlarıydı!
Kemal Yalçın
İbrahim Kaypakkaya, Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Arslan, Mahir Çayan, Sinan Cemgil ve daha niceleri… Anadolu’nun, Türkiye’nin en temiz, en zeki, en fedakâr, en yiğit, en vefalı evlatlarıydı.
Her halkın, her milletin tarihinde, iyi ve kötü zamanlarda kurtuluş yolunu gösteren, barışı ve huzuru sağlayan, halkının haklarını koruyan, kendini halkına, milletine feda eden akıllı, cesur, vefalı, özü ve sözü bir örnek insanlar, kahramanlar vardır.
Bir düşüncenin; gerçek anlamda düşünce olabilmesi için insanın en temel ve en büyük değer olarak kabul edilmesi şarttır. İnsanı hiçe sayıp, bunun yerine insan tarafından soyut anlamda var edilen tanrıcılığın yüceltmesi, temel öğretilerden tamamen uzak olduğunu gösterir.
Evrim düşüncesi, insan olmadan hiçbir varlığın anlam kazanmayacağı gerçeğinden hareketle insan, doğa ve tüm varlıkları nesnellik çerçevesinde ele alıp inceleyen bilimsel objektif düşünce biçimidir.
anlamayan düşünceler,
sadece onlar gerçektir.”[2]
Söze şunu vurgulamakla başlamalı: Liberal ahlâk kuramının varsaydığı, tüm zamanlar ve tüm insanlar için geçerli, tekil, bütüncül bir “etik” tasavvuru, bir yanılsamadan ibarettir.
Bu önermeye ilişkin uzun uzadıya tartışmalara girişmek -hele ki siz felsefeciler karşısında- antropoloji çıkışlı biri olarak benim haddim değil. Ama yine de sözlerimi açımlamak durumundayım.
