Hoyrat ellerinizle dokunmayın
Kasımpatımıza
Çiçeğimiz
Yaşama tutunsun, kurumasın
Çünkü biz sevgiyi yüreğimize
Aydınlığı geleceğimize yükledik
Verdiğimiz şu kavga yaşam kavgasıdır
Nice engelleri nice barikatları aştık geliyoruz
Üzerimizden çok zifir karanlıklar aktı
Ellerimize güneş ha doğdu ha doğacak
Ölüm
Kıyım
Fırtına
Aymazlık sökmez bize
Çünkü üryan özgürlüğe gönül verenleriz
Açlığa, yoksulluğa direnerek destanlar yazdık
Bütün “mitolojik” denen söylenceler birer tarih anlatımından başka bir şey değildir ve bir toplumsal dönüşüm sonucu yerleşmişlerdir. Mitolojiye firen her kahraman, aslında yeni bir tarih yazan ve yeni bir düzenin kuruluşuna öncülük eden bir devrimciden başka bir şey değildir. İnsanlık henüz soyut düşünme geleneğinin olmadığı zamanlarda bu dönüşümleri somut imgelerle anlatmıştır.
İlkokulda sıra altlarına konulan kurumuş simitten susamlı bayram akide şekerlerine, bir tüfeğin mavzer çığlıklarından kötü âşıkların ve hayırsız âşıkların oyunlarına, "Batılılaşmış" ve "modernleşme" yolunda ilerleyen genç kuşaklardan yüreğimizde katılaşmış inançlara, sevginin ve geleceğin hamurunu özenle mayalayan annelerden öz evlatlarını unutan annelere, haksızlığa gelemeyen ve özgürlüğü isteyen bir badem gözlü çocuktan kahraman babalara, çocukken akşamları evlerde bir tencerede patır patır patlatılan mısır patlaklarının o enfes kokusundan kısa mı kısa ömürlü olan aşklara, doğru ve kararl
Ciguli bir Romandı. Kobane birden dünyanın gündemine gelmiş bir şehirdir, bu şehir artık Kürtlerin ve de Demokratik özlemlerin sembolü olmuştur. Ciguli’nin ölüm haberi “Kobani İçin Küresel Destek Günü” ve Peşmergelerin Kobani’ye girişiyle aynı gün gazetelerde yer aldı. Bu bir ilişki olarak görülebilir. Ama bu zorunlu ve derinden bir ilişki değildir, tümüyle bir rastlantısaldır. Bunların arasında zorunlu ve derinden bir ilişki var mıdır? Varsa nasıl bir ilişkidir?
Warê min warê gulan e
Germa min germa dilan e
Derdê min nav de giran e
Wek keştîya ser pêlan e
Dîsa xema min carî bû
Gula şaxê min venebû
Ez ber derdê xwe digîrîm
Bilbila min ba min nînbû
Kezeba min ji kûr xwîn bû
Dilê min perçe perçe bû
Ez mexdûrê van şevanim
Dîsa roja min venebû
Dikim, nakim qet ranabim
Bi rojan e tu pak nabim
Hêvîyên min helweşîyan
Vê dilê bengîn şên nabim
Bi rojan e derbederim
Mina Kerem dil keserim
Lehî, agir ji tufanê
Ez nikarim rabim herim
Kurtlar kuyrukları omuzda, itler apış arasında gezermiş. İtlerin sesi çıkmazken, kurtların uluması dağları inletirmiş.
''Ceddimiz kurt neslimiz kurt / Hep kahraman Kurt milleti''
İtler, kurtları kin ve nefretle dinler, derin derin iç çekerlermiş. Yılları aylar, ayları günler kovalamış. İtler çoğaldıkça çoğalmış. Dağlara,vadilere sığmaz olmuşlar. İtlerin padişahı tekmil itlere haber salmış. ''Tez elde toplanıla!''
İkinci bebeğine bir yıl önce trafik kazasından kaybettikleri kayın biraderinin adını koymuşlardı.
Bir dilim ekmeği ile katık edeceği dolabını açıp baktığında maalesef hafta sonu alışveriş etmediğinden ne peynir ne de başka bir şey bulabildi. Yıllarca dolabında sakladığı -kendi ürettiği- zeytinlerden birkaçı ile de akşamı atlatacağını düşünmüş olacak ki, zeytinleri çıkardı, yanına bir de domates doğrayarak masaya yerleştirdi, sonra ekmek sepetinden plastik torbaya sarılı ekmeğini çıkardı, çiçeklendiğini görünce, “neyse” deyip, “ben de ekmeğim yoksa börek yapar yerim” diye mırıldandı.
Xweş dimeşî bi serê xwe
Te kil lêdaye çavên xwe
Dêmên te de gul vebûn e
Te xêlî daye serê xwe
Serdilka min werê ba min
Bişirînê xwe bide min
Bejnûbala te xweşik e
Bibe bûka dayîka min
Min dilê xwe te re vekir
Nav de te re qesrek çêkir
Dirêj bike her destên xwe
Min firşê xwen te ve geşkir
Bêhna te wek bêhna gulan
Germa te wek germa dilan
Ez dixwazim were ba min
Dil bikî min bike talan
"Siyasi partiler, birbirlerini kontrol etmek için kurulur" derler. Türkiye’de ise, birbirlerinin kuyularını kazmak için kuruldukları tartışma götürmez bir fotoğraf. Ne yazık ki siyaset sorunların üstesinden gelmenin aracı olmaktan çıkmış bir ifade biçimi olarak, Türkiye’de farklı bir kulvar izlemektedir. Mide bulandıran bir siyaset, layık gördüğü toplumsal şekillenmeye ait bir güvenin sonucudur. Bir hükümet bu kadar cüretkâr davranıyorsa, gıdasını halkından aldığı tartışma götürmez. Bir iktidarın ısrarı, halkın ısrarıdır. Bu ısrarda, muhalif ne varsa düşmandır.
