Bizler hep yürekten bir olalım, barışa "evet" diyelim,
Tanklar, toplar olmasın, savaşa "hayır" diyelim.
Evlatlarımız ölmesinler, vatanlar yanmasın!
Annelerin ağlamamaları için ordulara "yok" diyelim.
Gençler savaşlara gitmeyin, yüreğinizde sevgi yeşersin,
bunları bilmelisiniz çocuklar
yıl dokuz yüz otuz dokuz
dünya savaşa durdu
bir paranoyağın "üstün ırk" niyetine
her sokak
her şehir
her arazi
ve anlayacağınız üzre her yer
cesetlerle doluydu
ve insanlar geçiyordu
dönüp bakmadan
çığlıkları sönük kalıyordu insanların
silah seslerine
insanlar suskun
söz utangaçtı ağızlarda
beyninizin bir yerlerine
kazıyın çocuklar
insan tarafından insana yapılanları
unutmayın!
saçının rengi
gözünün rengi değişik diye
Buna rağmen emperyalistler çıkarları gereği barış, demokrasiden bahsetmedikçe, Türkiye gibi ülkelerde kimsenin barıştan dem vurmaması, toplumunun sürü gibi yönetildiğinin en somut kanıtıdır.
Bireysel, bölgesel, kıta ve uluslararası çapta savaşa karşı olmak için, önce kültürel, maddi, siyasal ve askeri alt yapı kültürler oluşturmakla mümkündür. Sıralanan güven sağlayıcı yapıları oturtmayan kişi, topluluk ve devletlerin savaşa karşıyım demesi üçyüzlülüktür.
Siyaset ve düşünceler bu temel gerçekliğe göre teorikleştirilip, buna uygun ahlak kuralı geliştirilmediği sürece, her şey boş ve yalandan ibaret kalmaya devam edecektir.
Halkları birbirine düşürme, çatışma, savaş politikasıyla, on binlerce asker ve vatandaşının ölümüne neden olup, bundan övünerek bahseden ülke, Amerika ve Türkiye’den başkası değil. Diğer devletlerin sicili de temiz olmasa da Amerika ve Türkiye gibi, dünya maskarası olmamaya dikkat ederler. Ve en çok başarı gösterdikleri politikaları, kendi içlerinde asırlar boyu sürecek iç çatışmaları bitirip, düşük nitelikte de olsa barış içerisinde yaşamalarıdır.
"Bugün Barış diye dillere pelesenk olmuş bu kavramın bir başına tanımlanması ne yazık ki sakıncalar barındırır oldu. Zira kapitalist modernite koşullarında adeta insanlığa gem vurulmasının Truva Atı boyutunda ele alınmaktadır. Adına Ateşkes veya kökenine atıfla "ortak yaşam"a dönüş de dense, kavramın muhtevasının doldurulmasına ihtiyaç vardır. Egemenler, sömürü sistemlerini büyütmek ve daim kılmak için kan ve gözyaşını çoğaltırken Barış söylemine sığınmaktan çekinmezler."
Sevgi koyduk çocukların adını,
çoğalsın diye.
Sıkıldı yumruklar,
sarıldık öfkelere.
Özgür koyduk çocukların adını,
Güzel günler gelsin diye.
Yasakladık düşünceyi,
Eğildik paranın önünde.
Hepten köle olduk.
Bize dünya'yı dünya'ya da bizi tanıttı. Dream Girl adlı yazdığı ingilizce bir şarkıyı bizlere söylettirken seslendirdiği yöresel türkülerimizi de dünyaya söyletti. 7'den 77 programı dahilinde dünyanın pek çok yerine gidip adam olacak çocukların Barış abisi oldu.
karanlığı uzaklaştıramaz;
bunu ancak ışık yapabilir.”[2]
Dostlar, sevgili hekimler, sizleri sevgi ve saygı ile selamlıyorum.
Biliyorum, bu “selam” sakıncalı! Bir selamın bile, ülkedeki yarılmaya denk düştüğü, “tehlikeli” addedildiği günlerden geçiyoruz ne yazık ki…
Geçtiğimiz günlerde Türkiye’nin Afrin’e düzenlediği askerî harekâta karşı, hekim ve aydın sorumluluğunuza sahip çıkan bir bildiri yayınladınız.
