Ellerin bulut
Ve rüzgârın serinliğidir sözlerin
Işıl ışıl gözlerin
Uyanışı sabahın
Ah ne desem sana
Kalbini nasıl sarmışsa pençesi acının
Mutluluk kadar yakışıyor sana hüzün
Oysa sen
Burçlarında durmalısın hayat direncinin
Sulara düşerken gölgen
Günlerin seslenişi ellerinde incinmesin
Hafiften öpücüğü konmalı hep dudağına tebessümün
Neden diye sormayacağım, çünkü ruhum hapishanelere sığmıyor. Ruhumu hiçbir yere sığdıramıyorum. Bu hakikat ortadayken bile toprağın koynuna sığacağımı sanmıyorum. Toprak dar gelir, sığamam toprağın koynuna.
Toprak ağır. Duvarlar soğuk.
Sular kurşun kadar ağır. Özlemler ise büyük.
Yani topraktan gelerek gecenin kalbine akarak, gecenin yatıştırıcı, uslu sessizliği ile birlikte bir sonsuzluk içinde kalmayı yeğlemek daha iyi.
Zindan(lar)ın Kapasitesi
Cezasızlık Politikası
Sınırsız Şiddet
Hak İhlâlleri
Baskı(lar)
Yasak(lar)
Keyfi Zorbalık(lar)
İntihar(lar)
Hasta Tutsak(lar) Zulmü
Kürtler, Kadınlar, Çocuk ve Lgbti+
“Sonuç Yerine”
Bulgaristan’ın yoksul bir köyünden kalkıp iki dilim ekmek bulmak umuduyla Almanya‘ya gelmişlerdi. Gençlik Dairesi beni aile için görevlendirdiğinde, Almanya en soğuk günlerini yaşıyordu. Kar, kış kıyamet zamanlarıydı ve ülkenin hemen hemen tamamı buza kesmişti.
Paris'te Sabah
karanlık yenilir her sabah
çöpçüler gürültüyle toplar geceyi
kahvaltı hazırlarken günaydınsız kadınlar
sırtı dönük adamlar uyanır
kapılar çarpılır sifonlar çekilir
şangır şırak tabak bardak
küfürler bin bir dilden
televizyonda hava kirliliği
az sonra başlıyor brezilya dizileri
üst katta Schubert
“genç kız ve ölüm”
Paris’te sabah
Tekirdağ Cezaevi tutsaklarınca elle yazılıp mektuplarla dağıtılan Ümüş Eylül Kültür-Sanat dergisinin Nisan-Mayıs-Haziran 2020 tarihli 35. sayısı elimize ulaştı. Şu bağlantılardan e-dergi biçimine erişebilirsiniz:
Sezai Ozan Zeybek'in kaleme aldığı “Türkiye'nin Yakın Tarihinde Hayvanlar” kitabı raflardaki yerini aldı. NotaBene Yayınları'ndan çıkan kitap, "biz kimiz?" sorusuna alışılmamış bir cevap veriyor.
“Türkiye'nin Yakın Tarihinde Hayvanlar” kitabı; hayvan-insan ilişkileri üzerinden toplum bilimlerindeki millet, aile, adalet, eşitlik, kalkınma gibi kavramları tartışmaya açarken, Türkiye yakın tarihinin çeşitli fasıllarını da başka bir gözle yeniden mercek altına alıyor.
İşte bu yüzden Osmanlı, anadilini ve kimliğini inkar eden çirkin, soysuz, derin patolojik ruhsuzluktur.
