“Acısı Kadın”daki kareler de böyledir; “Biletçi”, “Zıkkım”, “Acı Muz”, “Eskiyen”, “Asya’nın Öyküsü”, “Kökü Kuruyasıcalar” … çoğunlukla kadınların, kadınlık halleriyle bir bütün olarak yaşadığı ayrıntıların resmi gibidir. Hayatın ağır yükünü sırtlanan o kadınlar; anamız, kızımız, kardeşimiz ya da avradımızdır. Onların hikâyelerinin çoğunun ya orta yerinde, ya kıyısında ya da örgüsünün bir ilmeğinde kadın veya erkek olarak bizler de yer almaktayız.
Vildan Çalışkan Kılıçer çok hoş, nazik ve de naif bir bayan. Bir de "Can Çiçeği" isminde şiir kitabı çıkarmış.
Kitabı da kendisi gibi naif...
İçinde aşka dair ve oğluna olan duygularını dile getirdiği şiirleri var.
Eskişehir'e olan sevdasını dile getirmiş şiirlerinde ayrıca. Kitabın kapak resmi ve kitabın ismi, şiirlerine ve de Vildan Hanım'a çok yakışmış.
Gerçekten çok hoş hoş olmuş.
Aleviler son süreçte yine haksızlıklara, hak ihlallerine, eğitim sisteminin imam hatipleştirilip gericileştirilmesine karşı yürüyüş, miting ve oturma eylemleri yapıyorlar. Kadıköy Altıyol’da 7 hafta önce başlayan ve her hafta Pazar günleri başka şehirlerde de yapılmaya başlanan Oturma Eylemlerine halkın katılımı her gün artmakta olup bu eylemler Cumartesi Anneleri eylemine benzer şekilde süresiz olarak devam edecektir.
Madem çıplak geldik dünyaya,
İhtiyaç var mı kapanmaya?
Her şeyi gören Allah’tan!
Hiç gerek var mi saklanmaya?
Doldur dost kadehini doldur,
Tanrının merhametti boldur!
Bu gece beraber içelim…
İçkimiz, şarabımız boldur.
Ben birkaç söz söyleyeyim mi?
Namussuzları sayayım mı?
Fırsatçıları, rantçıları…
Hak yiyenleri diyeyim mi?
Yüreğimizi herg edelim,
Hayallerimizi ekelim,
Az kendimizden bahsedelim!
Şafağa kadar bekleyelim.
Herkesin bir Dersim’i var. Dersimlinin dahi pek çok Dersim’i var. Bu kavgada gerçek ne, kim haklı kim haksız inanın bana tarihin hiç bir kesitinde anlaşılmayacaktır. Neden mi, Jele hikâyesinde anlattığım gibi Dersimli dahi gittiği yerlerden Dersim’e dair anlatılan fikirlerle geri döndü, birisinin elinde Kemalizm, birinin elinde Kürt sopası, ne kadar Ermeni ya da Zaza’yız tartışması, üst üste, iç içe kavga edip gidiyor.
Yarım kalan gülüşünden
Hüzün dökülüyor
Dudakların arasından
Acı bir ıslık süzülüyor...
Gül yanaklarında
Yıldızlar yanıyor
Deniz bakışlı öksüz yavrucak
Ah ne çok durgun ne çok bezgin görünüyorsun
Kuraktan kuruyan
Nehir misali sessizsin
Kim bilir nice acılara hapsolmuşsun
Sevincini yitirmişsin
Son tebessümün de tüketmişsin
Yüzünden oluk, oluk gülücükler dökülmüyor
Gülü solan bülbülü küsen dallara benziyorsun
Yüreğime dert üstüne dert katım
Hep boynu bükük ardım sıra baktım
Bağrım acıdı gözlerim ağlıyor
Hep çağlayarak acılara aktım
İçime hep çile, keder bıraktım
Ab-ı revan oldum derelere aktım
Deli miyim, mecnun muyum bilemem
Ben kafama bacı, kardeşi taktım
Kahır dolu acılarla küllendim
Esen azgın yellerle sürüklendim
Alaz, alev oldum volkana döndüm
Ben yandıkça hep içten parelendim
İlkyaz akşamları
Bıraktığım yerde
Yani
Rıhtımda bekleyeceğim
Eylülden sakladığım
Denizyıldızını vereceğim
Bir de
Soğuk kış geceleri
Mahpuslukta
Sarındığım hasretliğimi
Bir akşam leylak
Bir akşam papatya
Bir akşam gül olacak elimde
Gelmezsen eğer
Yüreğimi de içine koyup
Denize atacağım
Bozkırdan getirdiğim
Hırçınlığımla
Yürüyüp üstüne kentin
Seni geri isteyeceğim
Bir Yasaklı Sevdayım'dan
''Kemal Ağa, babam anlatırdı. Fransız çekilip de ellik gâvuru kaçıncık, bizimkiler bunlardan birini yakalayıp sorguya alırlar. Adam bakar ki iş ciddi, gölüklerin üstündeki horantasına, 'Siz varın ben geliyorum' demiş.''
-Çıkar altınları!
-Ne altını, ne çıkarması?..
-Çıkar da kurtul!
Adam, şimdi bırakılacak olsa, avcunun içi gibi bildiği Ahır Dağı'ndan, Bazarcığa bakan dağlık yöreplerden, bilemedim Gökçayır'ın oralarda kafileye yetişeceğini düşünmüş. Bir umut, bir sevinç kaplamış içini. Kanını tükürürken sormadan edememiş,
Kampın dışına birlikte çıktık. Denizle ormanın iç içe geçtiği bu saklı koyda bir süre ağaçların arasından yürüdük. Sahile yaklaştığımızda Lili Marlen Türküsü karşıladı bizi. Ardından Ahmet Kaya’nın sesini duymak hüzünlendirdi beni. ”Hoşça kal iki gözüm” diyordu melodide. Ağaçların dallarını denize dokundurduğu o küçük koyda oldukça eskimiş olan beyaz bir karavan ilk dikkatimi çeken şey oldu. Biz yaklaştıkça o aracın uzun yıllardır yerinden kıpırdamadığını fark ettim. Lastikleri yarıya kadar toprağın içine gömülü ve etrafında ağaç dalları boy vermiş. Yüksek sesle türküye eşlik ediyordu.
