Katkılarından dolayı; Gül PERİ, Sinem ŞİRİN, Neslihan CAN, Eda ÇAĞRILI, Tuğçe KILIÇ, Ali Rıza TAN, Direnç KÖSE, Ali Rıza AKSIN, Devrim GÜR, Okan EROĞLU, Raif KIZILDERYA, Xıdıre LODEKİ' ye teşekkürler.
4. sayımızda görüşmek umuduyla!!!
Kendine bir eş seçmiş olması bile bir mucize.
Demek ki dış görünüşe aldırmayan, onun ruhunda bir takım güzellikler gören bir eş adayı buldu kendine.
Asıl olan da budur zaten. Ruhun güzelliğidir. Ama göremez çoğu kimse. Dış görünüşüne göre değerlendirir karşısındakini. Hele de bazı çevreler giydiği kıyafetin markasına bakarak değerlendirir karşısındakini. Evinin eşyasına bakarak değerlendirenler de gördüm.
Bazısı da pis ya da temiz oluşuna göre değerlendirir karşısındakini.
Bazısı da eğitimine göre davranır.
Arka kapak yazısı:
Dayîka me derde, kule zû were
Bi sondan dijminê me bêbawer e
Xem e, êş e jiyanke giran e
Cenge, şere, zordestî ye ; haware
Destên me û milên me de zîncîrin
Birastî li her derên me hincîrin
Rebena me xezela me lez were
Solên me çiriyan kincên me gincirîn
Ked û zadên me mêtin û revandin
Gul û şaxên nav baxan de qetandin
Xwanga me kejê bimeşe zû were
Mal û gundên me bi hev re şêlandin
Zaten benim bu “Zazalık” mevzuunda söyleyeceğim şeyi sakın içinizde ciddiye alan olmasın, eğlence olarak okuyun derim.
Kendi kızı da mutlu değildi eşiyle. Sık sık gelip, "Ben daha fazla dayanamayacağım bu duruma. Anne ben boşanacağım Ayhan'dan. Ayhan istemiyor boşanmamızı" diyordu.
Kadıncağız üzüntüsünden kahroluyordu. "Kızım boşanıp da ne yapacaksın? Buraya gelsen babanın kahrını çekebilecek misin? Ayhan babandan daha iyidir. Kusursuz kimse yoktur evladım. Sabret. Kocandır. Bak evladın var." deyip kızını ikna edip kocasının evine tekrar yolluyordu.
Geniş Zaman Olumlu:
Kim bilir belki de kitap okumanın yasak olduğu o yetmişli yıllarda, okumak ona daha cazip geliyor da olabilirdi. Haksızlık etmemek lazım, dayısının evinde yaşayan Küçük kız, dayısının da gece geç saatlere kadar gazetelerini okumayı bitirmeden uyumamasından etkilenmiş de olabilirdi.
Bu ülke çok partili sisteme geçtiği 1946 yılından bugüne kadar ilki 27 Mayıs 1960’da olmak üzere, 12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 yıllarında, yani nerdeyse her 10 yılda bir askeri ve sayısız sivil darbeler yaşadı. Askeri darbeler özünde ülkede gelişen sol, sosyalist muhalefete, hak alma mücadelesine, ezilenlerin ve farklı kimliklerin daha fazla demokrasi, daha sosyal bir devlet ve daha fazla özgürlük mücadelelerini ve seslerini bastırmak için emperyalizmin işbirlikçisi kapitalistler, feodalitenin ve gericiliğin temsilcileriyle kolkola gerçekleştirildi.
Ancak, her birinin dünya görüşü ve sosyal içeriği, yani toplumsal anlamda insanların ne olduğu ve nasıl olması gerektiğine ilişkin söyledikleri, yalnızca birçok açıdan benzerlikler taşımakla kalmamakta, esas olarak aynı türden sömürü ve esaret sistemlerine de hizmet etmektedir.
