Ama kötü insanların şiddetinden değil,
iyi insanların sessizliğinden.”
Napoleon
Taraf olmak zordur. Umutlar bu yüzden hep devinim halinde kalabilir. O devinim, kimimizi heyecanın sınırlarıyla buluşturuyor... Heyecan ilgi duyduğumuz şeylere karşı duyarlılıktır. İlgi kapsamında, taraf olmanın heyecanıyla herkes sandığa gitti, oy kullandı.
Sunucu onu rahatlatmak için araya girdi:
“Peki nasıl biriyle evlenmek istersin?”
Banu sıcacık gülümsedi:
“İçimin ısındığı biriyle…”
Stüdyodan “Vayyyy!” sesleri yükseldi. Bu yanıt sunucunun da hoşuna gitti. Tatlı tatlı genç kıza baktı:
“Nasıl biri senin içini ısıtır?”
“Bilmem ki, herhalde gördüğüm anda ısınırım.”
“İlk görüşte aşk diyorsun yani?”
Banu hafifçe başını eğdi. Sunucu tatlı bir çocukla karşılaşmış gibi ona sevgiyle baktı:
gemisiz korsanım
bir sal yap düşlerini
bütün denizlerde yurdunu ara
yalnızlığım benim
sevgilim ve celladım
sal beni denizlerin en derinine
şimdi yarasalar barınan yürek
hiçlik uğuldayan dipsiz mağara
özlemin iğne geçmez gecesi yırtık
dalgaların kitabında mor menevişler
yalnızlığım benim
çöllere atılmış teknem
bekleyişin yelkenleri rüzgarsız
ayın gülüşü yara
öyle bir çöl denizi zaman
ölümden sonrası-candan öncesi
Bu eserde devrim şehitlerinin biyografisini, mücadele biçimlerini, eylem tarihlerini ve bütün yaşanmışlıkları ayrıntılarıyla bizlere sunuyor. Yakın tarihimizi unutmamak ve belleğinizin taze kalmasını istiyorsanız, kitaplığınızda bulunması gereken belge niteliğinde bir eserdir.
Yazar bu harika çalışmasıyla devrimi örgütleyen 68 kuşağının kahramanlarını genç kuşaklara tanıtmayı büyük bir ustalıkla başarıyor.
Gerdanından
Yasemin, ıtır
Avucuma dökülen
Gülümsemelerinden
Gül kokladığım
Döndüm, dolandım
Şimdi pervaneyim ateşine
Bana güneşi aratmayan yârim ak içime
Sende yaşadım
Sevdamı
Heyecanı
Şiirleşen
Gülümsemelerini
Unutmam sevdiğim
Teni kekik kokan
Yüzü güleç yârim
Sen aşk dolu koca bir derya oldun
Bende bir gemi, demirlendim limanına
“Kanayan seller gibi türkülerden, ağıtlardan geçtim” dedi. Sarplarından, uçurumlarından, gök biçilmiş ekinlerinden geçtim onların... İçimden ağıtlar, türküler geçti; yakarak, kanatarak... Acılar sevinçlerle karıştı, çizgi koyamadım aralarına...
Bozkır türkülerinde yeşil kadınlar gördüm... Sanki bir özleme ağlarcasına “yeşil yârim, yeşil gelin” diye çığrılıyorlardı hep...”
Yaşlı bilici, güneşin kanattığı ufukta gözleri, bin yılların kıvrımlarında dolaşır gibi ekledi
“Çünki bozkırlarda sevgi yeşildir”
GİRİŞ
kaynar kazanlarda kanamış kök boyayız
biz seninle ayrı renklerle boyanmış iki çile ip
aynı çulun nakışında sarmaş dolaş
ziyade kucaklaşmışız
ışıklar kamaşmış yedi kat yer altında
gök gerneşip kişnemiş özgürlükten
seninle
çürümüş kemiklerin arasından geçerek
en diplerde buluşan
kök ve suyuz
zaman aşkta parçalamış kozasını
seninle biz
dallardan fışkıran aşkız
bu zamanda paham aşktır bağlamaz diba beni
bulut bildim
yel okudum
yol hatmettim
çöl dokudum
üç beş günlük bir konukluk
1-ANLAMAK VE İNANMAK
Uygarlık anlama ile başlar. İlk insan anlamaya başladığı ilk anda insan oldu.
İnsanın en büyük yeteneği anlamaktır ve zekâ ile ilişkilidir. Anlamak, beraberinde bilmeyi getirdi. Bilmek inanmak için zorunludur. Bilmeden inanmak batıl inançlılık, kör inançlılık oluyor.
İnsan bilmediğine, hakkında yeteri kadar bilgisi olmayan bir şeye ne kadar inanır.
İnsanların ne kadarı, kendi dinlerinin ne dediğini yeterince biliyor.
Edebiyat eserlerine yüzyıllar boyunca konular sunan büyüler, dinler, efsaneler, mitolojiler ve tarihi olaylar ortak kültürümüzün hazineleridir. Bu bağlamda doğan Mezopotamya, Anadolu, Yunan ve Roma mitolojisinin birçok halklar ve birçok kültürler üzerinde olağanüstü büyük etkisi yadsınamaz bir gerçekliktir. Ve şüphesiz evrenin tini önce doğada gelişir, daha sonra toplumda gelişip manevi yaşam yoluyla, yani sanat yoluyla kendinin bilincine varır.
efsane değilim,
gerçekten daha gerçektim
vardım,yaşardım
gök yüzü altında
gerçek kadar çıplak
yıldızlar kadar özgürdüm
pazarım yoktu
sermayem yoktu
ne alır ne saterdım
ne kar bilirdim ne zarar
bir parçası idim doğanın
yaşamın bir parçası
cümle varlıklara komşu,dost idim
beslenmek için avlanırdım
avıma büyük bir saygıyla dokunurdum
bana yaşamayı bahşeden bir tanrı gibi bilir
gelişini kutsal törenlerle karşılardım
