Edebiyat Bahcesi ağ günlüğü

B- Katılım Koşulları

Yalnız 12 Eylül’de Çok Güldük, Netekim!” başlığı bence biraz iğreti kalmış. “Anamın İncileri” başlığıyla öne çıksaydı kitap için bir avantaj olurdu. Çünkü kitabın içinde dernek tartışmalarını bir tarafa attığında kitaba damgasını vuran Ana’dır. Ana, sıradan bir insan olmasına rağmen her konuda cin fikirli, pratik zekalı bir kadın. Onun için de sorunlara çözüm üretiyor. Hastalanması da, doktora gitmesi de o pratik zekanın yansımasını hep gösteriyor. Işık saçıyor.

Bir varmış şiirinde peri tozunda koca bir çocukluk masalına yürüyor.
Çocukluğu dizlerinde portakal kokusunda tütüyor evlerinin damında.
Aceleci ve hemencecik dizeleriyle tez canlılığı ele veriyor kendini;
‘’ mültecinim/ Vatanım ol/….Tohum Olayım/ Ek beni,’’ diyor  Mültecinim şiirinde. 

 Aramco’da İngilizce öğretmenliği yaptı (1982-86). 1991’den beri İstanbul Şehir Tiyatrosu sanatçısı, bir dönem başdramaturgu. 1992'de Türkiye'nin ilk şiir atölyesini açtı. 1996'da Şiir Uzayı Laboratuarı (Poetic Space Lab) oluşumuna öncülük etti. 2005 ‘ten beri BirGün gazetesinde köşe yazarı.

 
Yaş dolu gözleri, gözaltı torbaları ve acı dolu bir ifadesi vardı.
Zil tekrar çaldı. Genç kız kapıdan tarafa baktı. Yılgın, bitkin
bir hali vardı. Burnunu çekti. Kalktı. Siyah deri bir terlikle gizlediği
ayaklarını döşemede sürüdü ve yürüdü.
Zoraki kapıya vardı. Kapı deliğinden baktı. Geri çekildi.
Derin bir iç çekti. Kapı kolunu kavradı ve aşağı bastırdı. Açtı.
Kapıda uzun, kumral saçlı, toparlak yüzlü, gencecik bir genç
kız duruyordu. Üzerinde mavi bir blucin, pembe bir sweat-shirt