Mehmet Söğüt ağ günlüğü

Al yanakları pembeleşti. Fazla dayanamadı bıraktı kendini. ‘’Benim değerli kızım niye ağlıyormuş?’’

‘’Sevinçten ağlıyorum baba. Yaşamın boyunca kimseye zarar vermemişsin. Kimsenin kalbini kırmamışsın. Artık öldüğünde ruhun gidip bir bedene tutsak olmayacak. Ruhun, o ışık deryasında sonsuz sevgiyle birleşecek. O yüce ışığa karışıp sonsuzluğa akacaksın. Bundan daha büyük bir onur olabilir mi?’’

Bitmiş aşkların hüznüyüm 
Hayat bilinmezler denklemiymiş! 
Burgulanır, delinir, delirir 
Kudurur, acı sarmalıyorken her yanı 
Sevgilim üzerimi aşkla ört 
Boynumda giyotin soğukluğu. 
Bir zalim ki sorma
Ama korkmam ben, yetmiş dört fermanın çocuğum
Ölürüm de küllerimden yeniden doğarım
Ben bir Ezdiyim
2
Mevsimler, yıllar ve yüreğim, 
Kan kuyusu 
Dillerde ekşileşirken sözcükler 
Yabancı gök gülleri altında 
Bilinmez, dayanamam da ölürüm 
Kaçır beni... 

Yazar Şair Akman Gedik’ten söz ediyorum. Dilimizin Zazaki lehçesiyle ve Türkçe birçok kitabı çıktı. Şiir, öykü serüvenine denemeyi de eklemiş. İyi ki de eklemiş.  Bezuvar Kitaplığı’ndan yeni çıkan, Renk Yoksulu adında deneme kitabını tekrardan okuyorum. Türkiye’nin ahvalini ele almış; kinlerini, öfkelerini, hoşgörüsüzlüğünü ve sevgisizliğini. Ondandır ki, o topraklarda tanrı ölmüştür. Çünkü tanrı sevgidir. Sevgi ise can çekişiyor. Irkçılığın, tahammülsüzlüğün batağında debelenmektedir. Doğal olarak ahlaksızlık da almış başını gidiyor. Her duldada bir çete türemiş.

 yedi hicran yarası
yedisi de gelip sol yanıma saplandı
halkımın sevinci alevler içinde
yüreklerde bağda
dillerde ağda,
kasvet keskin
aşkın mabedi can çekişiyor
karanlıklar denizinin ortasında
ağla leylim ağla,
plağımda o eski şarkı
münzeviliğim
cürümüm
salkımsöğütler,
çiçekler güzel insanlar da var,
var da aşkın mabedine ışık vurmaz

Gülümseyen fotoğrafına gözleri takıldı. Kendisi de gülümsemeye başladı.  Hemen yanı başındaydı sanki. Kokusunu duyumsuyordu.

 Telefonuna bir mesaj sinyali geldi. ‘’Sonra bakarım,’’ diye geçirdi aklından.  Dayanamadı açıp baktı: Sevgilisiydi. Kendisine bir sürpriz yapacağını yazmıştı.  Heyecandan ne yapacağını bilemedi. Balkona çıktı. ‘’Ne yapmak istiyor bu deli kız?’’ dedi fısıldayarak. Umutlandı. Tek bir sefer de olsa onu görmek istiyordu.