Heybelerinde Ateşten Düşler taşıyan çocukların...
Şairin heybesinde saklı kalmış gizli tarih, ezber bozan dizeler,
Savaşa inat gülümseyen çocuklar ve adları isyanla,
Darağaçlarıyla sembolleşmiş büyük dedelerin,
Pirlerin, dengbejlerin destanları var....
(Tanıtım Bülteninden)
yürüyorum yağmalanmış kentler de
gül değil ucunda süngülerin
gözlerim hasatsız bir mevsim
yüreğim kendini arayan tarla kuşu
yurdu talan edilen...
bir dünya düşlüyorum kansız, sömürüsüz
en çocuksu yanımla...
barış kokan şafaklar
umut taşıyan anneler
gözbebekleri gülen çocuklar düşlüyorum.../Murat Özgöl
yavru bir kedi gibi
annemin koynuna saklardım düşlerimi
tırmalarken yoksul sokaklar yüreğimi...
tezek sobasında kaçak tütün kurutur
içine düşlerini sarardı babam
ve nasırlı ellerinde
yorgun bir hayat yaşlanırdı......
sonra saklambaç oynardık
sobelenmezdik hiç
saklandığımız yerde büyürdük usul usul.../Murat Özgöl
Dizinin dibine otururdum dedemin
Çözülürken dili söylencelerin
Hain, ağacın kurdudur derdi evlat
İçten içe kemiren beyni
Mir Bedirhan’ların özgürlük düşüyle başladı
İhanet ihtirası Yezdanşer’lerin
Bu gün dünün aynasıdır
İhanet çemberinde kaybolurken
Ateşten düşlerimiz
Kapattım şimdi kalbimin tüm kapılarını
Ey soyumun soysuz itleri! …
Yedi kilit vurdum kalbimin kapılarına artık
Kan nehirleri akıyor üstüme
Düşlerim kan kızılı
Bir zaman makinesine hapsolmuş insanlık
Acının girdabında yolunu kaybederken
Kirli eller geziniyor
En mahrem yerlerinde insanlığın
Çocuk çığlıklarında şarap testileri
Kadehler devriliyor kan renginde
Hiçbir şey yokmuş gibi
Sabah evlerinde çıkıyor
İçi boşaltılmış kurmaca hayatlar
İpe dizilmiş tespihtir gözleri
Kopan ipte darmadağın olan
Çok uzun bir yoldan geldim Marmara
Yorgunum
Hikâyelerim var daha yazmadığım
İmgesiz şiirlerim var bıçak ağzı keskinliğinde
Karanlık ve aydınlık, dünyanın iki ayrı yüzü
Bir yüzünde filler tepişir
Diğer yüzünde ise kuşlar ötüşür…/Murat Özgöl
ay görünmüyor
