İnsancıl dergisinde yayımladığı şiirleriyle yazın serüvenine başlayan ve yaşamını bir şiir emekçisi olarak sürdüren İsmet Alıcı’yla “şiir ve hayat” üzerine bir söyleşi gerçekleştirdik…
MUSTAFA GÜÇLÜ: Okuyucularımıza kendinizi kalıplaşmış ifadeler dışında sizi en iyi şekilde yansıtacak sözcüklerle tanıtın desem neler söylersiniz?
Kalbine komşu iç yanılgılarınla
kanatır gövdene meyilli su
limon ağaçlarının tragedyasını
çizmiş arılar gündüze
susar upuzun leylak alnında
göğe kıyı yağmur kuşları
içine sığmaz yıktığın bulut çiti
uzarsın dutların arasından
anlamadığın dillerle yorulur ağzın
nisan evinde yangınsın şimdi.
Tüm bunlar bize şunu bir kez daha hatırlatıyor. Demokrasiden yana her siyasal düşünce, dinde gerçek, doğru rönesans ve reformlar yapılmadan, bir adım ileri gidilemeyeceği bilinmelidir.
Aşkları ilerleyen ikili, böylece kitap boyunca bize sistemin çelişkilerini, para hırsını, bencilliğini, aşkı, ülke siyasetini, devrimci mücadeleyi sorgulatır. Tabii ki daha pek çok karakterle birlikte! Türkali, karakterlerini gayet sahici ve akıcı bir şekilde kurgulamış. Kitap boyunca her bir karakterin psikolojik derinliklerini, gelişimlerini, akıcı bir dille izliyorsunuz.
Franz Fanon sömürge halklar için “Yeryüzünün Lanetlileri” deyimini kullanır. Bu saptama azınlıklar için de geçerlidir.[2] Çünkü azınlıklar, tüm ezilenlerin en alt kesimini oluştururlar. Onlar, her yerde yabancıdır, istenmeyendir, sığıntıdır ve sömürülenler tarafından da aşağılanır, hor görülürler. Yani kelimenin tam anlamıyla “Yeryüzünün Lanetlileri”dirler…
I.1) Tarih(İmiz)İ Unutma(Mak)
II. Ayrım: İşçi Sınıfı Gerçeği
II.1) İşçileri Kod-29’lu Hâli
II.2) Çocuklar
II.3) Ve Kadınlar
II.4) Bir De Devlet!
III. Ayrım: 1 Mayıs’lar(ımız)
Iıı.1) 2020 1 Mayıs’ı
Iıı.2) 2021 1 Mayıs’ı İçin
IV. Ayrım: “Son” (Değil!)
Hey, Sen, Dışardaki, Merhaba
Bizler içerde yıllardır yazıyor, çiziyoruz. Bir şeyler üretmeye, kendimizi anlatmaya çalışıyoruz ama açıkçası pek ilgini çekemiyoruz. Bizim yaptıklarımıza genelde uzak duruyor, burun kıvırıyorsun. Gerçi okumak, görmek isteyen de bulamıyor, bu da ayrı bir dert. Sonuçta dört duvarın içinde bir de ilgisizlik, görünmezlik fanusuyla kapatılıyoruz.
Bu konuda bir değişiklik yapmak ister misin?
Geceye kulak kesilmişiz, nefes nefese. Gölün üzerinde korucu tekneleri rutin devriyesinde.
Sürekli gölü bir uçtan bir uca taramakla meşguller.
Teknenin motorunu stop edip küreğe geçti babam. Suyu tırmalayan küreğin çıkardığı sesten başka hiçbir ses yok.
Heyecan dorukta. Babam yorulunca, kürekte yer değiştiriyorlar Rakip Abiyle. Bir süre daha yol aldıktan sonra, yeniden gölü dinleyip ağları, teknenin başucundan suya bıraktık. Ağlar karanlığa, yosunlara gün ışığının selamını taşıdılar bir süre.
10.03.2021
Sevgili Adil OKAY,
Sözcüklere kanat takıp, gönlümün surlarından atarak uçurmayı deniyorum. O’nu duyumsamaya, kavramaya çalışıyorum. Sizin deyiminizle; “uçurumun özgürlüğünü” tatmak istiyorum.
