Iı) Ekonomi-Politik Kriz
Iı.1) “Ydd” (Krizinin) Verileri
Iı.2) Uluslararası Kaos
Iıı) Krizin Türk(İye) Ekonomisi
Iıı.1) Eşitsizlik
Iıı.2) Yoksulluk
Iv) Türk(İye) İnsan(Sızlığ)I
Iv.1) Öncelikle Hâl(İmiz) Ve Gidişat(Imız)
Iv.2) Durum(Umuz)
Iv.3) Çocuklar(Imız)
Iv.4) Akıl Ve Ruh Sağlığı(Mız)
V) İnsan(Lık) Meselesi
Bugünde Gelenek
Mücadelenin Neden(Ler)İ
Boyutları Ve Yorumlarıyla Mücadele
Hareketin Niteliği Veya “Saf” Hareket Yoktur
Yapısal Soru(N)Lar
İsyan, Protestocular, “Şiddet”
Ekonomik Tablo, Durum Ve Devlet
Macron Ve “Yeni Dönem”
“Ne olur göndermeyin beni oraya, şurada bir köşede yatmaya devam edeyim. Çok iştahım da yok zaten, ölürüm gidersem. Horlanırım, artık ne kalmışsa önüme koyar, yağsız buz gibi pilavı ite atar gibi başıma çalarcasına verir gelin. Oğlum desen yumruğunu eksik etmez başımdan, aklım eksik diye. Kızım ne olur gönderme beni.” Ne dese kızına kâr etmeyeceğini biliyordu Fadime.
Halkını doğru ve bilimsel temelde öz değerleriyle birlikte evrensel gerçekliklere göre eğitip kültürel alt yapı sağlama alınır. Bizde ise ne öz değer ne de evrensel kültür diye bir düşünce olmadığı için, toplumun aptallaşması kimsenin umurunda değil.
Torunu: “Anneanne, annemin doğduğu tarlalarmış, baksana ne güzel!” diye bağırdı. Hüzünle baktı torununa. Yirmili yaşlarda dördüncü çocuğuna hamile olduğu o yazı hatırladı. Çoktan unutmuştu hayatının o bölümünü. O günler film şeridi gibi geçti gözünün önünden. Kaynanasını içi acıyla titreyerek hatırladı. “Beni kandırmak ne kolaymış, çocuk muşum.” dedi kendi kendine. Böyle bir yaz günü kaynanası Dudu, kuru suratını biraz daha ekşitti. Bir konuda kararını açıklarken hep böyle olurdu yüzü. Yazgülü ‘Ne söyleyecek yine?” diye bekledi.
Ötesi ya hatıralarda bir iz,
ya da hayâllerde bir umuttur.”[2]
“Önemli” birisinden; “Affedersiniz Ermeni”(!?) denilenlerden, “ünlü” bir fotoğrafçıdan söz edeceğiz…
Hani “Herkes Godot’yu bekler, ben arıyorum,” deyişiyle beyinlerimizde yer edip; bir söyleşisinde de “Ne çekiyorsunuz?” sorusuna, “Birincisi ıstırap çekiyorum. Arada da işte fotoğraf çekiyorum,” yanıtını veren bir İstanbul’ludan…
Yaralarımı sardım sessizce.
Kedilerin tüylerini yalaması gibi.
Oturdum eski kitaplarımı karıştırdım.
Altını çizdiğim cümleleri yeniden okudum.
Aralarında kuruttuğum çiçekleri buldum.
*
Eski şarkılar dinledim,hani sevgiliye siz diyenlerden
Çıkardım anamdan kalan tülbentleri,sardım kalabalık başımı.
Ocağa nane limon çayı koydum, grip değildim ama...
Olsun du... İyi gelir dedim kendime...
*
Kış yalnızlığı mıydı bunun adı?
Çekilirken biz kendi içimize, içimize....
Bu kez yasak kararını Van hapishanesinde adının başında "Eğitim" olan bir kurul almış. Aynı kurul eş zamanlı olarak birçok skandal karara imza atmış. Örneğin "Tutuklu gazeteci Nedim Türfent'e gönderilen Musa Anter'in "Vakayiname" adlı kitabı, "Devletin bölünmez bütünlüğünü tehlikeye düşüreceği ve kaos ortamı oluşturmaya çalışıldığı" iddiasıyla verilmemiş.
Daha önce de "Arkası Yarın" adlı romanım yasaklanmıştı.
Aynı kitaplar başka birçok hapishanede ise serbest. Kitapevlerinde yasal satılıyor. Yani korsan değil yasak değil.
Bütün bunların bilimsel analizi yerine, idealist övünmeci (Şoven) ırkçı ve ukala duygunun bilince yerleşmesi, bölge halkının geri ve cahil kalmasındaki en önemli sebeplerdendir.
