Orta şekerli kahvesini yudumlarken, akıllı telefonunun not defteri uygulamasını açtı ve kafasından geçen dizeleri yazmaya başladı.
*
‘’Kapınıza gök maviler/ Sarışın günler/ Bırakmak isterdim /Lakin vakit kış/Hava tenha/ Hayat pusuda /Ve ben dişil bir acının/ Rahminde / Sancılı bir tohumum…’’
*
Mavi gökyüzü
Sen
Beyaz bir bulut
Yayılabildiğin kadar yayıl enginliğime
Ben
Mavi okyanus
Sen
Beyaz, kocaman bir dalga
Vur kendini kıyılarıma
Beyazlasın saçlarım
Acılı bir sevda türküsü gibi
Otur dilime
Ben
Bu toprakların çocuğuyum
Denizden mavidir düşlerim
Yazmışım seni benliğime
Kar beyazı renginle özgürlüğüm
Denizden Mavidir Düşlerim'den
Biraz şehlaydı
Yakışıyordu ama
İncecik yüzüne firuze gözleri
Çok yakışıyordu
Bir kente bakardım
Bir onun gözlerine
Kent mavileşirdi
Ben uçardım
Akdeniz rüzgârları vururdu yüzüme
Hazin bir ezgiydi
İnce dudaklarında sevda
Çağırırdı
Usulca konardım dallarına
Kanatlarımda mavisi çoğalırdı gözlerinin
Manisa.
Adın Deniz olsun senin
Gülpembesi yanakların
Mavi olsun
Deniz de mavi kalsın dokunma
Beyaz köpükleri olsun dalga boylarının
Bulutları beyaz isterim gökyüzünde
İzleri olmalı kumsalda sevgilimin
Güneşin kızıl saçlarını ufkuna ser denizin
Gün batımı olmalı zaman
Bırakma elindeki kadehi bırakma
Şarap deminde yaşamak isterim
Son mevsiminde ömrümün.
Denizden Mavidir Düşlerim’den)
Kapattım gözlerimi
Hadi gel
Seni fırtınada sakladığım gibi yüreğime
