anadilleri ve bu dil ile icat ettikleri kültürel yapıları belirler. Devşirme dil ve dine dayanan ulusal yapılar zehirli atık gibidir, bulaştığı her şeyi öldürdüğü için, din temelli olup gerçek anlamda gelişmiş bir ülke ve toplum dünyada görülmüş değildir.
bir canavar vardır. O zenginliğe, makama, yetkiye ve güce sahip olunduğunda, bu canavarın kişiyi nasıl bir karakter bozukluğuna soktuğunu kimse kolayca kabul etmez. Çoğunluk bu yüzden her zaman ahlâksızlaşarak yaşar. Bu belirlemenin özetiyse şöyledir.
insan için en büyük değer ahlâklı olmaktır. Ahlâkı öyle ya da böyle zedelenmiş insanın tüm değerleri sahtedir. İstisnalar hariç insanların sahte değerlerle yaşadığını, en ufak maddi manevi çıkar söz konusu olduğunda, anında her türlü değeri ayaklar altına alan yaşamlarından biliyoruz. Bu da insanın sahte ve üçyüzlü olduğunu ifade ediyor. İnsanları bu sahte değerlere sahip kılan en büyük etkense devlet yönetimleridir.
Gerçek devrim; devrimlerin anası olan karakterde başlar. Bu da insan bilincinde yer alan düşünce, duygu, kültür, inanç ve ideolojileri sorgulayıp yer ve zamana göre değiştirmekle mümkündür. Dünya toplumlarının yaşamını krallar, imparatorlar, devlet başkanı ve siyasi liderlerin çoğu, her şeyi kendi inanç, duygu, düşünce, ideolojilerine hizmet edecek şekilde düzenlediklerinden, insanların düşünme, sorgulama yetenekleri ya sınırlı kalmıştır ya da tamamen akıldışı bir işleve sahiptir. Bu yüzden her türlü çatışma ve hileler hiçbir zaman bitmedi.
yüce inançlar, demokrasi uğruna her yerde yaşandığına göre, kimse ben temizim diyemez. Hepimiz ve tüm teoriler suçludur, suçlu olmasaydık dünyamız gerçek barışa çoktan kavuşmuş olurdu. Bu ahlaksızlıklar ilk uygarlıklardan başlayıp, sürekli üstüne ekleyerek günümüze kadar hızından en ufak bir şey kaybetmeden gelmiştir. Ve daha da ileriye gideceğe benziyor.
Öncelikle toplulukları belirli kural, düzen ve ahlaki ölçülerde yaşamasını sağlayıp, ulus olma niteliğine kavuşturan dört temel yapıyı hatırlayarak başlayalım. Bunlar Maddi Hukuk, Ahlak, Din ve Görgü kurallarıdır. Bir ülke ve toplumda ahlaki çöküntü başlamışa, o toplum ya dağılıp yok olur ya da bölgenin ilkesiz ve en ufak değeri olmayan sürüleri gözüyle bakılır.
Aleviliğin geldiği noktayı malum herkes biliyor, Alevilik tamamen bitmeden bu kaynak ve bilgileri paylaşmak, benim insani görevim olduğu düşüncesiyle yayımlıyorum.
“Kendi tarihiyle yüzleşmekten korkanlar, her zaman birilerini taklit ederek yaşar. Böyle bir psikolojiye sahip olmak demek, o birey ve toplumları herkesin rahatlıkla kullanması demektir”.
Bilimsel olan olmayan birçok tarih, kültür ve mitolojileri incelemiş birisi olarak, yaklaşık 65 bin yıllık insanlık tarihi ile ilgili kaynaklardan, somut olarak şu sonuçları elde etmiş bulunuyorum. Üzerinde düşünülerek bilince dayalı insan, doğa, canlı sevgisi, adalet ve ahlak, (Hümanizm) M.Ö. 7. yüzyıldan itibaren yavaş yavaş ancak başlamıştı. Bu tarihten önce onlarca uygarlık adıyla farklı topluluklar yaşamış olmasına rağmen, istisnalar dışında, insan topluluklarının ahlak ve adalet anlayışları, hayvani duyguları tatminden öteye geçmemiştir.
