Demokratik olmayan devletlerde, özerk devlet üstü denetleme ve yargılama kurumu olmadığı sürece, iktidara gelen her siyasi yapı, devleti kutsallaştırarak mutlaka hırsızlık yapar. Onun için sürekli insanlar ya gerçek demokrasi; veya herkesi sorgulayacak devlet üstü özerk bir hukuk diye bağırmaktadırlar.
"KAL" isimli yeni öykü kitabı Cinius Yayınları'ndan çıktı.
Edinmek isteyenler internet satış sitelerinden temin edebilirler...
Arka Kapak:
"Sevgili dostum İsmail Güner'in içime, yüreğimin en derinine dokunan birbirinden güzel öykülerini okurken şöyle düşündüm; kâinat kadar derin bir ruh, tüm içtenliği ve berraklığıyla satırlara dökülmüş, o güzel yüreğinden sel olmuş akmış sanki.
Kelimeler şiir gibi art arda akarken kulağınıza sanki dünyanın en güzel, en tatlı melodisi geliyor ve güzel bir dünyaya dair inancınızı, umudunuzu besliyor.
görünmeyen değişmiyor.”[2]
geçmiş, geçmiş bile değildir.”[1]
1915, Ermeniler için “Medz Yeğern/ Büyük Felaket”, Süryanîler için “Seyfo/ Kılıç”, Rumlar için ise “Sfagi-Xerisomos/ Katliam” demektir; yani soykırımın kardeş dillerdeki telaffuzu budur; böyledir.
Yine ayrı düşmüştü gece
Gümüş saçlı Ay kızdan
Öksüz-boynu bükük, suskundu
*
Oysa geceye meftundu bütün yıldızlar
Yağıyorlardı ışıl ışıl , gecenin simsiyah saçlarına
Edalı bir yıldız dayanamadı, göz kırptı suskun geceye
Nazlı nazlı kaydı , bir uçtan bir uca...
Yüz vermedi gece , ışımadı yüzü
*
Bir yaz rüzgarı bir ıslık tutturdu
‘Aşk eski bir yalan...!’
Karıştırdı gecenin saçlarını ,sevecen...
Dağılmadı gecenin matemi, almadı rüzgarın selamını
Durur mu rüzgar , esip de geçip gitti...
*
Bu gün de şiir olsun babam Süleyman Okay'dan olsun.
Ve hapishanede çekilmiş bir fotoğraf ile karanlığa inat umut olsun.
Not: fotoğraf kurgu, fotomontaj değildir. Bir filmden alıntı değildir. Gerçek yaşamdan enstantanedir. Politik tutsak Zeynep Avcı'nın yan hücre arkadaşıyla elele çekilip bana yolladığı bir karedir. Arşivimdeki fotoğrafın altına şu not düşülmüştür. "Yan hücrede olan dava arkadaşımla görüşmem yasak. Ayna ile görüyoruz birbirimizi. Ve sarılıp hasret gideremeyince böyle dokunuyoruz birbirimize..."
ve Zeynep Avcı'nın mektubundan bir bölüm:
Felsefeci ve Hümanist Aydınlar, ticaretin bu şekilde hiçbir sınır tanımadan sürdürülmesi durumunda, insanlığa büyük zarar vereceği endişesiyle, evrensel ticari ilkelerin oluşmasına öncülük ederek, bir noktaya kadar başarılı oldukları söylenebilir.
Ekonomi ve Ticaretin İnsanı Ahlaksızlaştırması
Yılgın türküler söylemek de
Çünkü yürüyor umudun ordusu
Umutsuzluğu kurşuna dizerek”[2]
Friedrich Engels’in, “Bir sınıf olarak burjuvazinin de zorbalığıyla yüz yüze gelirler; burjuvazi onları insan olarak değil nesne olarak görür; insani varlık olarak değil ‘emek’ ya da ‘el’ olarak görür,”[3] diye betimlediği; dünyanın lanetlilerinin kurtarıcısı proletaryaya dair çok şey söylendi, söyleniyor da; ancak bunlardan en önemlisi, “Mülksüzleştirenler mülksüzleştirilirler,”[4] biçiminde formüle edilen misyonudur.
Düşmüştür
Zeytinin dalı;
Celaliyim
Celalisin
Celali.”[1]
Mayıs ayı, devrimci hareket tarihimizin kızıl şafağıdır. Ona dair ne söylesek, daima eksik kalacaktır.
Kolay mı? Radikal bir kopuştan söz ediyoruz.
Sömürü sistemine karşı verilen mücadeleyi siyasal iktidarın fethedilmesine bağlayan tarihsel cürettir ifade ettiğimiz.
Dəyər verən yoxdur şeirlərimə,
Yazmağın daşını atımmı indi?
Xəyanət edimmi sevdiklərimə?
Çirkaba, günaha batımmı indi?
Hörmətlə yanaşın fikirlərimə,
Nifrətimdən ocaq çatımmı indi?
Özünüzü qoyun mənim yerimə,
Halalıma haram qatımmı indi?
Daha inanmıram gördüklərimə,
Dostumu düşmənə satımmı indi?
Sadiq qalacağam hər vaxt şirimə,
Tülkü kölgəsində yatımmı indi?
