Çayın içindeki şekeri kaşıkla karıştırdıktan sonra bir yudum aldı.
“ Hiç evlenmedin mi? diye sordu Ahmet’e.
“ Hayır, Rauf Hocam… Hiç evlenemedim.”
“ Sabit bir işin gücün de yoktur senin”
“Aynen öyle Hocam... Burada idare edip gidiyoruz”
“ Denk gelmiştir yahu bir yerlerden birisi”
Cevap vermeden biten çayları doldurmak için mutfağa gitti.
Her mevsim
Hayata
Umutla bakan
Bakışlarımın bıraktığı
Hüzünde
Yüreğim dalgalanıyor
Karanlığa direnen gözlerim
Acılarımla
Geceye direniyor
Ortalık bana toz, duman
Denizde vurgun yiyen denizci gibiyim
Sağ yanıma çok aksak, sol yanım topal gibi
Ellerime dolan
Gecenin ardında
Dertlerle
Saklambaç oynadığım
Şu rezil düzende
Her an her dakika
Uç verecek gibi, pek büyüyen kaygılarım var
Hespê min xweş kihêl e
Reng geş û pir çalak e
Min qet rê de nahêle
Dengekî xweş dişehe
Hespê min hespê şêr e
Leheng e tu nawest e
Diçêre û tim têr e
Weke birûskê direve
Hespê min torînî ye
Toz û dûman hez nake
Navê wî ronahî ye
Coş dibe vek robaran
Hespê min pir qemer e
Serbilind û betran e
Di navpişt de kember e
Ji zînê wî zîvan e
Îro roj roja min e
Hespê min ji berzîn e
Li ba min yara min e
Mirazê me daxwazim
Mehmet Çobanoglu
09.05.2012
Stenbol
Bir hoş oluruz bu kokularla. Gemilerimiz yelken açar. Alıp bizi geçmişe götürürler. Sevdiklerimizin kokuları dolar yüreğimize. Onlarla güler ve onlarla derin hüzünlerin okyanusuna dalarız. Hem hayat bir anılar toplamı değil midir?
düşmüşüm yollara ekmeğimin peşine
ekmeğim aslanın ağzında
almak için ölmekte var
parçalanıp dört bir yana savrulmak var
kendi kaderimle baş başa kalmak var
mezarım bile yalnız kalır
atalarımın mezarından ayrı düşmüşüm
diyar i gurbette kalır mezarım
geçim derdinden ekmeğimi ararken
kendime mezar yeri dilenir olmuşum
analı babalı büyümek
nasip değilmiş bize
hayatımız böyle yazıldı
onlar yazarlar biz bozarız
daha yedisinde militan olur çocuklar
modern silahlara karşı
taş,sapan,sopa bayrak
ne varsa artık ellerinde
analı babalı günlerin hayalini kurarak
savururlar üstüne işgalcinin
çukur ovadan çıktım toros başına
kırk yıl dolaştım sevda peşinde
uçurum dibinde yüce kaya başında
avazıma yankıyla ses veren dağlar
yiğitlik fermanı serden geçirir
zalimin zulmüne kurşun uçurur
peşinde müfreze dağlara düşürür
baş kaldırmış civanlara siper olan dağlar
keklik takımından şafak şarkısı
kartal ötüşünden hücum türküsü
karganın ötüşü düşman habercisi
orduları bozguna uğratan dağlar
susarım,konuşamam bugün
bu gün dilim lal
aklım firar dağlarda
yürek param parça
gözlerimden kanlı yaşlar
munzur suyuna karışır
öfkemi katarım munzura
yıkıp götürsün bu gün
oysun götürsün
bişey kalmasın benden geriye
dayanamam
bizki çocuklarımız zarar görmesin diye
nelere katlandık
kaç kıyımı seyrettik
gözlerimizi kanatarak
kaç yaraya merhem olamadık
kaç kez deşildi bağrımız
kanımız akardı oluk oluk
munzura karışırdı
munzurda yıkanıp arınmak isterdik
24 nisan
Megrî dayika min megirî
Ev dewran dewraneke cûda ye
Bêbextî di tê de tijî ye
Mêrkujên zaroka û mezinan
Şên û kenan ve
Bêşerm
Ser axa me û ser welatê me
Bi quretî dimeşin û hovanî digerin
Qopan û bêrûmetî bûye
Qedir û qîmet
Serîheldan ketiye
Nav lêvên şevan, rûmeta gelan
Bo xatirê war û axa me
Berxwedan naqede û ranaweste
Heya welatê me azad nebe û nebişir e
Megrî dayika min megrî
Tarî kûr e
Dem şev e
Rê û dirban vedişêre
Nikare stêran bixapîne û nikare hilweşîne
