Her çavên wê maç dikim
Delala min zehf dûr e
Evîna min pir kûr e
Guh nadim sozên xelkê
Dûr be jî bo min nûr e
Yara min gula min e
Şev, rojan li ba min e
Dikeve hemêza min
Şêrîna dilê min e
Adrokê hez dikim
Her çavên wê maç dikim
Heyîna wê têr nabim
Nizamim ez çi bikim
Kulîlka çiyayan e
Him can e him jiyan e
Ez bo wê tim bengîn me
Her tişt bo min aran e
Ez bê wê qet şad nabim
Nexweşim û ranabim
Dilê min bê wê dêş e
Xwezî bê ez pê şabim
Bu beklentiler ışığında 1990’lı yıllarda Pir Sultan Abdal Kültür Derneği (PSAKD) ve Hacı Bektaş Veli Kültür Tanıtma Dernekleri (HBVKTD), şimdiki ismiyle Alevi Kültür Dernekleri (AKD) öncülüğünde sürdürülen çalışmalar sonucu isminde ortak değer olan “Alevi”sözcüğünü de barından bir üst çatı örgütü, yani Alevi Bektaşi Federasyonu (ABF) 2002 yılında kuruldu. ABF, PSAKD (74 şube), AKD (108 şube), HBVAKV (39 şube), Alevi Dernekleri Federasyonu -ADF (13 şube) ile tek şubelik kurumlar olmak üzere yaklaşık 280 dernek ve bu derneklerin yüz binlerce üyesinden oluşan örgütlenmedir.
Biri halk denizinde kabaran yüce dalga,
Biri halk ormanında en gür ve en yeşil dal,
İkisi de yazında birer silinmez damga,
Biri Nazım Hikmet’tir, birisi Orhan Kemal!
Biri duyan yüreğim, biri gören gözümdür,
Biri şiir ırmağım, biri anlatı dağım,
Biri atar damarım, biri çelik sözümdür,
Nazım Hikmet kavgamdır, Orhan Kemal şafağım!
çalıştığım torna atölyesi,
akşam alacasında,
beyaz rönoya bindirildiğimde gözlerim bağlı,
koymamıştı bana;
üzerime çullanmakta olan karabasanın ağırlığı henüz.
ne yakalatan dostların yerebakan gözleri,
birinci şubede karşılaştığım,
ne çıkışı olmayan darbe mahkemelerinin
savcısının ve hakimlerinin
varolmayan yüzleri,
bir tanesinin,
komünistlerden kurtarmak için
ceza kestirtiği oğlu ile içerde birlikte yattığım,
Dün siyah tenliydiler, bugün beyaz, her iklimde renkleri değişti, her uygarlıktan yeni kültürlerle nemalandılar, siyah, beyaz, sarı renkleriyle harmonileşerek bugüne geldiler. Her elekten ekmek yediler, bazen köle oldular bazen efendi; bazen mağdur bazen mağrur oldular, Sen ne olursan ol, nasıl olursan ol, ecdadın kim olursa olsun, hiç fark etmez ey gözümün nuru. Ben işin orasında burasında değilim, ben yüreğinin kılcal damarlarında yer verdiğin sevdamın derdindeyim.
Ocağımıza düşen yangın bugün de köşeyi tutuyor. Konumuz, kömür madenlerinde yaşananlardan yazına birkaç yansıma…
Yaş dolu gözleri, gözaltı torbaları ve acı dolu bir ifadesi vardı.
Zil tekrar çaldı. Genç kız kapıdan tarafa baktı. Yılgın, bitkin
bir hali vardı. Burnunu çekti. Kalktı. Siyah deri bir terlikle gizlediği
ayaklarını döşemede sürüdü ve yürüdü.
Zoraki kapıya vardı. Kapı deliğinden baktı. Geri çekildi.
Derin bir iç çekti. Kapı kolunu kavradı ve aşağı bastırdı. Açtı.
Kapıda uzun, kumral saçlı, toparlak yüzlü, gencecik bir genç
kız duruyordu. Üzerinde mavi bir blucin, pembe bir sweat-shirt
12 yıldan beri iktidarda olan gerici, faşist AKP hükümeti sadece işçilere, ezilenlere karşı değil, diğer tüm farklı kimliklere, yani Alevilere,Kürtlere, Ermenilere, Süryanilere, Rumlara karşı ayrımcılık politikalarını fütursuzca uyguluyor. Bu politikalar özellikle de Alevi toplumu üzerinde yoğunlaşıyor. Devlet denilen mekanizmada Alevilerin Vali, Müsteşar ve Emniyet Müdürü olması mümkün değil. Aleviler aynı zamanda günlük hayatın her aşamasında da, istihdamda, iletişimde,eğitimde, sağlıkta, orduda, devlet kademelerinde zaten sistematik bir ayrımcılığa tabi tutuluyor.
GİLYAZA MİN
Devkena min jiyan î
Tu gul î tu şîlan î
Bi dilsoz pir xweşikî
Tu tim deşt û zozan î
Tu gilyaz û hinar î
Bo min xweş diyar î
Dilê te pir mezin e
Tu guz û tu çinar î
Gul , nêrgiz, adarok î
Binefş û gigizok î
Pir şêrîn û xweşik î
Sosik û perperok î
Evîna min canê min
Giyana min dilê min
Çav zeytûnê, delalê
Wan destên xwe bide min
Bilbila bax û gulan
Ava kanî û çeman
Ay dilê min canê min
Te hez dikim bê guman
