Bazı yerler vardır; insan yalnızca görmez, hisseder.
Kumsal da onlardan biridir. Kum taneleri, denizin sonsuz mavisi ve kıyıya usulca vuran dalgalar, doğanın hiç bitmeyen şiirini fısıldar. Her dalga, geçmişten bugüne uzanan bir öykü taşır; her esen rüzgâr, ruhun yorgunluğunu alıp ufuklara bırakır.
Kumsalda yürürken ardımızda ayak izleri bırakırız. Gelgit onları kısa sürede siler. Oysa yaşadığımız güzelliklerin, içimizde bıraktığı izleri hiçbir dalga silemez.
Belki de yaşamın en büyük öğretisi burada gizlidir: Kalıcı olan, ardımızda bıraktığımız izler değil; yüreğimizde taşıdığımız duygulardır.
Aydın'ın Kuşadası ilçesine bağlı Güzelçamlı sahilinde, denizi seyrederken bunu bir kez daha düşündüm. Mavinin sonsuzluğu, gökyüzünün dinginliği ve kumsalın sessizliği bana, huzurun aslında uzaklarda değil; insanın kendi içinde saklı olduğunu hatırlattı.
Çünkü kumsalın gerçek büyüsü, gözlerimizi değil, ruhumuzu dinlendirmesindedir.
Ali Cemal Türkmen Temmuz 2026
