Hayat, bazen hiç beklemediğimiz karşılaşmalarla güzelleşir. Bazen bir dostlukla, bazen bir gülümsemeyle, bazen de yüreğimize dokunan bir insanla yeniden anlam kazanır.
İnsan kaç yaşına gelirse gelsin, anlaşılmak, sevilmek, değer görmek ve hayatını paylaşabileceği bir yol arkadaşına sahip olmak ister. Çünkü yalnızca aynı evi paylaşmak değil, aynı duygularda buluşmak, birbirinin sevincine ortak olmak ve zor zamanlarda omuz omuza durabilmek önemlidir.
Peki, iyi bir yol arkadaşlığının temeli nedir?
Bence öncelikle güven, sevgi, saygı ve dürüstlüktür.
Güvenin olmadığı yerde insan huzur bulamaz. Saygının olmadığı yerde sevgi zamanla yıpranır. Dürüstlüğün olmadığı yerde kuşkular büyür. İletişimin olmadığı yerde ise en küçük anlaşmazlıklar bile aşılmaz duvarlara dönüşebilir.
Oysa sağlıklı bir ilişki kurmak için her konuda aynı düşünmek gerekmez. Önemli olan, farklılıklarımıza rağmen birbirimizi dinleyebilmek, kırmadan konuşabilmek ve sorunları birlikte çözmeye istekli olmaktır.
Birbirinin özgürlüğünü kısıtlamadan yakın olabilmek, sevgiyi baskıya dönüştürmeden gösterebilmek, karşısındakini değiştirmeye çalışmak yerine onu anlamaya gayret etmek… Gerçek yol arkadaşlığı biraz da budur.
Elbette hayat her zaman istediğimiz gibi ilerlemez. Bazen hayal kırıklıkları yaşar, bazen güvendiğimiz insanlardan uzaklaşır, bazen de nedenini anlayamadığımız ayrılıklarla karşılaşırız. Bu deneyimler bizi üzer, düşündürür ve zaman zaman yeni başlangıçlardan korkmamıza neden olur.
Ancak geçmişte yaşadığımız acılar, gelecekte yaşayabileceğimiz mutlulukların önüne geçmemelidir. Her insanı geçmişteki bir deneyimin gölgesinde değerlendirmek de kendimize yeni kapılar açmaktan vazgeçmek de doğru değildir.
Çünkü hayat, yalnızca gençlik yıllarının değil, her yaşın hikâyesidir. İnsan olgunlaştıkça ne istediğini daha iyi anlar; hangi değerlerden vazgeçemeyeceğini, hangi ilişkilerin kendisine iyi geldiğini daha açık görür.
Yeni bir dostluk kurmak, yeniden sevmek, bir hayali paylaşmak veya hayatın kalan yıllarını bir yol arkadaşıyla güzelleştirmek için geç kalınmış sayılmaz.
Burada önemli olan, yalnız kalmamak uğruna herhangi bir ilişkiye razı olmak değil; karşılıklı sevginin, güvenin ve saygının bulunduğu bir birlikteliği seçebilmektir.
Unutmayalım ki bir ilişkiyi yaşatan yalnızca başlangıçtaki heyecan değildir. Zaman içinde gösterilen özen, verilen sözlere bağlılık, zor zamanlardaki tutum ve karşılıklı emek de en az sevgi kadar değerlidir.
Sevgi insanları bir araya getirir; güven, saygı ve iletişim ise birlikte kalmalarına yardımcı olur.
Belki de hayatın bize öğrettiği en önemli gerçeklerden biri budur: Birlikte olmak bir tercih, birlikte kalabilmek ise her iki insanın da emek vermesini gerektiren bir sorumluluktur.
Öyleyse geçmişin hatıralarını yüreğimizde taşıyalım ama geleceğin kapılarını kapatmayalım. Sevgiyi küçümsemeyelim, güveni kolayca harcamayalım, saygıyı kaybetmeyelim ve dürüstlükten vazgeçmeyelim.
Çünkü insanın yaşı ilerleyebilir ama sevme, sevilme ve yeniden başlama arzusu yüreğinde yaşamaya devam edebilir.
Hayatın güzelliği, kaç yıl yaşadığımızdan çok, o yılları kimlerle ve nasıl paylaştığımızda saklıdır.
Dilerim hepimizin yoluna; güvenebileceği, sevebileceği, saygı duyabileceği ve hayatın güzelliklerini birlikte paylaşabileceği insanlar çıkar.
Ali Cemal Türkmen
