”Ne sakat bir anlayışmış bu!” diye kendi kendine söylendi. “Hay ben bugünkü aklıma şaşayım! Bu sakat anlayışa zamanında nasıl da dur demedim! Mücadele etmedim, yenildim; teslim oldum. Sevdiğim adamdan koptum, koparıldım!“
Burnunu cama yasladı, gözlerini kıstı, uzaklara, çok gerilere gitti.
İnsan ve insanlık için, yaşadığı her yılın hakkını vermiş biri için -belki- 90’lı bir yaş yeterince uzun sayılabilir; ama yine de Cemal Süreya’nın dediği üzere, “Her ölüm biraz erken ölümdür”… Yine de erkendi Onun çekip gitmesi…
Siz bakmayın Rotterdam İslâm Üniversitesi Rektörü, Osmanlı Araştırmaları Vakfı mütevelli heyeti başkanı Ahmet Akgündüz’ün, “Yaşar Kemal’in hayatında, Ona Allah rahmet eylesin diyeceği bir ipucu bulamadığını”[2] söylemesine!
Yüzün eşkâlidir rüzgârın
Ellerin bulut
Ve rüzgârın serinliğidir sözlerin
Işıl ışıl gözlerin
Uyanışı sabahın
Ah ne desem sana
Kalbini nasıl sarmışsa pençesi acının
Mutluluk kadar yakışıyor sana hüzün
Oysa sen
Burçlarında durmalısın hayat direncinin
Sulara düşerken gölgen
Günlerin seslenişi ellerinde incinmesin
Hafiften öpücüğü konmalı hep dudağına tebessümün
BABAMMM
(Kızlarından Ruşen Hakkı’ya niyetine… Haddimi aştımsa affola)
Aah babam…
Hâlâ yetim rüyalarımın üstünü örten sonsuz adam
Aah babam…
Gürleyen kahkahalarının içinde serçeler uçuşan
Kara gözlüklerinin ardında şiirli bir çocuk saklayan
Gurbete uzayan emeğine yaslanarak dimdik büyümüş
Ömrünü aşk ile anneme ilikleyen adam
Aah babam…
Daktilosundan uçuşan harflerden boynumuza kolye yapan
Aah babam…
Zalime bodoslamadan söven
Uzaklara gitsen de
kokun hala yanımda
Ciğerlerime dolan ilk nefeste
aldım o fesleğen kokusunu.
Fesleğen nasıl da sen di...
Kendi halinde sevecen
*
Demokratik olmayan devletlerde, özerk devlet üstü denetleme ve yargılama kurumu olmadığı sürece, iktidara gelen her siyasi yapı, devleti kutsallaştırarak mutlaka hırsızlık yapar. Onun için sürekli insanlar ya gerçek demokrasi; veya herkesi sorgulayacak devlet üstü özerk bir hukuk diye bağırmaktadırlar.
"KAL" isimli yeni öykü kitabı Cinius Yayınları'ndan çıktı.
Edinmek isteyenler internet satış sitelerinden temin edebilirler...
Arka Kapak:
"Sevgili dostum İsmail Güner'in içime, yüreğimin en derinine dokunan birbirinden güzel öykülerini okurken şöyle düşündüm; kâinat kadar derin bir ruh, tüm içtenliği ve berraklığıyla satırlara dökülmüş, o güzel yüreğinden sel olmuş akmış sanki.
Kelimeler şiir gibi art arda akarken kulağınıza sanki dünyanın en güzel, en tatlı melodisi geliyor ve güzel bir dünyaya dair inancınızı, umudunuzu besliyor.
görünmeyen değişmiyor.”[2]
geçmiş, geçmiş bile değildir.”[1]
1915, Ermeniler için “Medz Yeğern/ Büyük Felaket”, Süryanîler için “Seyfo/ Kılıç”, Rumlar için ise “Sfagi-Xerisomos/ Katliam” demektir; yani soykırımın kardeş dillerdeki telaffuzu budur; böyledir.
Yine ayrı düşmüştü gece
Gümüş saçlı Ay kızdan
Öksüz-boynu bükük, suskundu
*
Oysa geceye meftundu bütün yıldızlar
Yağıyorlardı ışıl ışıl , gecenin simsiyah saçlarına
Edalı bir yıldız dayanamadı, göz kırptı suskun geceye
Nazlı nazlı kaydı , bir uçtan bir uca...
Yüz vermedi gece , ışımadı yüzü
*
Bir yaz rüzgarı bir ıslık tutturdu
‘Aşk eski bir yalan...!’
Karıştırdı gecenin saçlarını ,sevecen...
Dağılmadı gecenin matemi, almadı rüzgarın selamını
Durur mu rüzgar , esip de geçip gitti...
*
